Η εκεχειρία στον πόλεμο του Ιράν θα προσφέρει ανακούφιση στις οικονομίες που έχουν πληγεί από τη χειρότερη ενεργειακή κρίση στην Ιστορία, οι ελπίδες όμως ότι θα αποκαταστήσει γρήγορα τις ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη Μέση Ανατολή είναι σχεδόν σίγουρα άστοχες. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συμφώνησε την Τρίτη σε μια εκεχειρία δύο εβδομάδων, υπό την προϋπόθεση ότι το Ιράν θα σταματήσει τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, της πλωτής οδού που συνήθως διαχειρίζεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, δήλωσε ότι η Τεχεράνη θα σταματήσει τις αντεπιθέσεις και θα εγγυηθεί την ασφαλή διέλευση των πλοίων. Παραμένει ασαφές, ωστόσο, πόσο γρήγορα θα τεθεί σε πλήρη ισχύ η εκεχειρία.

Ο πόλεμος, που βρίσκεται τώρα στην έκτη εβδομάδα του, έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 5.000 ανθρώπους σε δώδεκα χώρες και έχει προκαλέσει ζημιές σε ζωτικές περιφερειακές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το άνοιγμα του Ορμούζ θα επέτρεπε στους εξαγωγείς της Μέσης Ανατολής να μεταφέρουν σημαντικές ποσότητες πετρελαίου που έχουν παγιδευτεί στον Κόλπο από την έναρξη των εχθροπραξιών, ανακουφίζοντας άμεσα τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Περίπου 130 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και 46 εκατομμύρια βαρέλια διυλισμένων καυσίμων επιπλέουν αυτή τη στιγμή σε περίπου 200 δεξαμενόπλοια στην περιοχή. Αλλοι 1,3 εκατομμύριο τόνοι LNG έχουν επίσης κολλήσει σε πλοία που περιμένουν ασφαλή διέλευση. Η εκκαθάριση του συσσωρευμένου φορτίου πάντως είναι μόνο ένα μέρος του προβλήματος. Η απομάκρυνση των δεξαμενόπλοιων από τον Κόλπο είναι ένα πράγμα και η αποφασιστικότητα των πλοιοκτητών να στείλουν πίσω τα πλοία είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Ο άνευ προηγουμένου αποκλεισμός του Ορμούζ έχει προκαλέσει σοβαρή αναστάτωση στις παγκόσμιες ναυτιλιακές αγορές, μειώνοντας απότομα τη διαθεσιμότητα των δεξαμενόπλοιων, ωθώντας τους ναύλους μεταφοράς σε ιστορικά υψηλά.

Πολλοί πλοιοκτήτες είναι πιθανό να παραμείνουν εξαιρετικά επιφυλακτικοί, φοβούμενοι πως τα πλοία και τα πληρώματά τους θα μπορούσαν να παγιδευτούν για άλλη μια φορά εάν επαναληφθούν οι εχθροπραξίες. Οι εξαγωγές πετρελαίου της Μέσης Ανατολής μέσω του Ορμούζ κατέρρευσαν κατά περίπου 13 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (bpd) τον Μάρτιο, που ισοδυναμεί με περίπου το 13% της παγκόσμιας κατανάλωσης. Ενώ η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ κατάφεραν να εκτρέψουν ορισμένες αποστολές μέσω εναλλακτικών οδών, η αναστάτωση ανάγκασε τους περιφερειακούς παραγωγούς να περιορίσουν την παραγωγή τους σε περίπου 7,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τον Μάρτιο. Οπως έχουν τα πράγματα, μεγάλο μέρος αυτής της παραγωγής είναι απίθανο να επιστρέψει γρήγορα.

Η επανεκκίνηση των πετρελαιοπηγών είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρος διαδικασία, που μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες στην καλύτερη περίπτωση. Εθνικές πετρελαϊκές εταιρείες όπως η Saudi Aramco και η Adnoc των ΗΑΕ είναι πιθανό να διστάσουν πριν από την αποκατάσταση της παραγωγής χωρίς μεγαλύτερη σαφήνεια σχετικά με τη βιωσιμότητα της εκεχειρίας. Επιπλέον, τα διυλιστήρια, τα πεδία και οι τερματικοί σταθμοί εξαγωγών που έχουν υποστεί ζημιές από επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα χρειαστούν μήνες, και σε ορισμένες περιπτώσεις χρόνια, για την επισκευή τους. Ακόμη και αν η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη συμφωνήσουν σε μόνιμη παύση των εχθροπραξιών, ο πόλεμος είναι πιθανό να αφήσει μακροχρόνια σημάδια στην παγκόσμια προσφορά. Μεσοπρόθεσμα, η αγορά πετρελαίου θα μπορούσε να παραμείνει κατά 3 έως 5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα πιο περιορισμένη τα επόμενα χρόνια από ό,τι οι προπολεμικές προσδοκίες. Εκτός εάν οι αντιμαχόμενες πλευρές καταλήξουν σε μια πιο σταθερή ειρηνευτική συμφωνία, η δύο εβδομάδων εκεχειρία που τώρα διαμορφώνεται κινδυνεύει να είναι κάτι περισσότερο από μια βραχυπρόθεσμη προσωρινή διακοπή σε αυτό που έχει εξελιχθεί σε μια άνευ προηγουμένου παγκόσμια ενεργειακή κρίση.