Πρόσβαση σε όλη την καθημερινή

Τη δεκαετία του ’90 το ιστορικό Οινοποιείο Μαλλιάς που ίδρυσε η ΚΕΟ το 1927, συνέβαλε αποφασιστικά στη δημιουργία της νέας ταυτότητας του κυπριακού κρασιού, διασώζοντας τις ξεχασμένες αυτόχθονες ποικιλίες σταφυλιού που απειλούνταν με εξαφάνιση. Εκείνη την εποχή ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας και οινολόγος Άκης Ζαμπάρτας προσκάλεσε τον διεθνούς φήμης και καθηγητή του στη Λιών, Πιέρ Γκαλέ, και την περίοδο 1993-95 συνέλεξαν 14 διάσπαρτες ποικιλίες οι οποίες ταυτοποιήθηκαν και ονοματίστηκαν.

Ο Μάρκος Ζαμπάρτας αγαπά αυτό που κάνει και βλέπει στο κρασί ένα κομμάτι της ψυχής του. Δεύτερης γενιάς οινοποιός, σπούδασε οινολογία και ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση σε μια δύσκολη στιγμή, όταν ο πατέρας του Άκης έκρυψε για λίγο τον πόνο της αρρώστιας, τους έκλεισε το μάτι και τους αποχαιρέτισε για πάντα. Από τότε, το 2014, σταθερά και μεθοδικά το Οινοποιείο Ζαμπάρτας χαράζει νέους δρόμους με μπροστάρη τις γηγενείς ποικιλίες. Το 2022 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά Κουμανταρία με το όνομα της νεράιδας Melusine. Ένα πνεύμα των υδάτων και των πηγών που θεωρείται η μυθική πρόγονος του Οίκου των Λουζινιανών.

Το Οινοποιείο Φικάρδος είναι μια οικογενειακή υπόθεση από την αρχή της δημιουργίας του, το 1990. Ο Θεόδωρος Φικάρδος έφτιαχνε κρασί από χόμπι και όταν απέκτησε μερικά αμπέλια, κληρονομιά της γυναίκας του Έλλης, αφοσιώθηκε πλήρως στην οινοποιία. Ο πρωτότοκος γιός τους Φικάρδος με σπουδές Food Marketing & Ecomonics αναλαμβάνει το 2019 το οινοποιείο στη Μεσόγη στην Πάφο, μαζί με τα αδέλφια του Βαλεντίνα και Λεονάρδο, και ξεκινούν έναν προσεκτικό σχεδιασμό για να το οδηγήσουν στη νέα εποχή. Ανανέωσαν τις ετικέτες, ο Φικάρδος επικεντρώθηκε περισσότερο στο κομμάτι της οινοποίησης και της παραγωγής και αξιοποίησε επιλεγμένα αμπελοτόπια με κυπριακές ποικιλίες για single vineyard κρασιά.

Η Ελληνική Τράπεζα παρουσιάζει και φέτος το θεατρικό γεγονός της χρονιάς : Το Πάρτυ της ζωής μου … μια ιστορία για όλα μας τα τραύματα… με την Ελένη Ράντου.

Ο «Γ» φέτος δοκίμασε κρασιά αποκλειστικά από νέες γηγενείς και τοπικές ποικιλίες της Κύπρου. Στην τυφλή γευσιγνωσία ανάμεσα σε 15 ετικέτες από λευκό οίνο, το Κτήμα Γερόλεμο επικράτησε με το Σπούρτικο και τη Μοροκανέλλα του 2023 που βρέθηκαν με ισοψηφία στην πρώτη θέση.

Κώστας Σιαχινιάν, Γιάννης Περικλέους, Δημήτρης Κεμανές· τρεις φίλοι οραματίστηκαν τη δική τους μπίρα και λειτούργησαν σαν ομάδα. Πειραματίστηκαν κάνοντας αμέτρητες δοκιμές για να καταλήξουν σε βύνες, μαγιές, λυκίσκους και συνταγές που τους ικανοποιούν. Ξεκίνησαν να παράγουν μπίρες το 2016, χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό άλλων μικροζυθοποιείων αλλά με δική τους ετικέτα. Συν τω χρόνω άρχισαν τον σχεδιασμό για τη δική τους μονάδα παραγωγής και το 2023 με πολύ κόπο και πείσμα δημιούργησαν την Crossline Brewing, ένα σύγχρονα εξοπλισμένο μικρό και λειτουργικό ζυθοποιείο στην παλιά Λευκωσία

Στα εύφορα λιβάδια λίγο έξω από τον Μαθιάτη, επέλεξε ο Γιώργος Κωνσταντινίδης να δημιουργήσει το Αγρόκτημα ΥΓΕΑ πριν δύο δεκαετίες. Η φάρμα καταλαμβάνει σήμερα 300 δεκάρια γης, τα 130 έχουν ενοικιαστεί από το Κτηματολόγιο για εκατό χρόνια. Το τερουάρ της περιοχής ευνοεί τη βιολογική καλλιέργεια, ο ίδιος φύτεψε αειθαλή δέντρα, ελιές, παπουτσοσυκιές, χαρουπιές, ενδημικά φυτά, αρωματικά βότανα, έφερε κότες και το Αγρόκτημα ΥΓΕΑ εξελίχθηκε ως η μεγαλύτερη βιολογική μονάδα παραγωγής αβγών στην Κύπρο.

Από το παράθυρο του αυτοκινήτου χαζεύουμε τα οργωμένα χωράφια και το κοκκινόχωμα κάνει γκελ στο πράσινο της άνοιξης. Η πατάτα είναι η κύρια καλλιέργεια στο Λιοπέτρι και η Optimus Land από το 2017 παράγει υψηλής ποιότητας πατάτες από νέες, βιώσιμες ποικιλίες. «Το μότο μας είναι πατάτα για όλα τα γούστα», λέει η product manager της εταιρείας Άντρη Ιωάννου και μας υποδεικνύει την καταλληλότερη για κάθε τρόπο μαγειρέματος. «Η Babylon είναι για τηγάνι, η Jolie για πουρέ, η Vogue για jacket, η Glorietta και η Chateau για σαλάτα, η Alouette και η Paradiso είναι γενικής χρήσης. Είναι πολύ παραγωγικές ποικιλίες, ανθεκτικές σε ασθένειες και έχουν καλύτερη γεύση».

Ο Ισμαήλ Κανταρέ, ο επιφανέστερος σύγχρονος Αλβανός συγγραφέας, πέθανε σήμερα το πρωί σε ηλικία 88 ετών, όπως ενημέρωσε ο εκδότης του και το νοσοκομείο το Γαλλικό Πρακτορείο.

Ο Κώστας Τομάζου μεγάλωσε βλέποντας μέσα στο σπίτι τους παππούδες και τους γονείς του να φτιάχνουν λούντζα, λουκάνικα και χοιρομέρι. Μπολιάστηκε με την παράδοση του τόπου, τα αλλαντικά της Πιτσιλιάς έγιναν αναπόσπαστο μέρος της ζωής του. Η αγάπη για τα παραδοσιακά αλλαντικά τον ώθησε να φτιάξει το 1992 στο σπίτι, μαζί με τη γυναίκα του Σκεύη, ένα μικρό εργαστήριο. Όταν η Κύπρος έγινε κράτος μέλος της ΕΕ μετακόμισαν στον Άγιο Επιφάνιο Ορεινής για να δημιουργήσουν νέο σπιτικό, με αυτόνομο σύγχρονο εργαστήριο που πληρούσε τις προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων.

Και είναι λέει το φεγγάρι της φράουλας απόψε και είμαστε καθοδόν προς την πλατεία Φανερωμένης και είναι η πόλη γεμάτη κόσμο με τα παιδιά και τα σκυλιά του και με την ψυχή του διψασμένη για χαρά και φως και ναι είναι μια τέτοια νύχτα, ανάλαφρη και φωτεινή, της μουσικής και της συγκομιδής, με τις μπάντες να παίζουνε στα στενά της Παλιάς πόλης, έξω από το Χαμάμ, στην πλατεία του Νέου Δημαρχείου, στη Φανερωμένη μέχρι πιο πέρα στην πλατεία Ελευθερίας.

Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 74 ετών ο γιατρός, εικαστικός και συγγραφέας Κύριλλος Σαρρής.

Η τελετή απονομής των βραβείων Ιρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, το βράδυ της Τετάρτης στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ήταν σίγουρα πλούσια. Πλούσια σε συναισθήματα, σε χιούμορ, σε απρόοπτα, σε αμηχανία… Κυρίως, όμως, ήταν αρκετά πλούσια σε ταινίες, έπειτα από μια καλή χρονιά για τον ελληνικό κινηματογράφο – τουλάχιστον σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν. Μας το έδειξε και το εναρκτήριο δρώμενο της τελετής με το ελληνικό σινεμά να ταξιδεύει συμβολικά ανά την υδρόγειο, κουβαλώντας και τις σχετικές αποσκευές με όνειρα και φιλοδοξίες.

Δύο νέοι άνθρωποι αποφάσισαν να ασχοληθούν με τη βιολογική ελαιοκομία, με στοχοπροσήλωση και όραμα. Ο Δημήτρης Ταλιώτης και η Ηλέκτρα Κυθραιώτου αγόρασαν στη Βαβατσινιά το 2020 έναν εγκαταλελειμμένο ελαιώνα με κορωνέικη ποικιλία και ξεκίνησαν δυναμικά με προσωπική εργασία και πολύ ενέργεια. Ακολούθησαν πιστά μεθόδους ολοκληρωμένης διαχείρισης μέσα από συστήματα αγροδασοπονίας και αναγεννητικής γεωργίας, και ονόμασαν την εταιρεία τους «Απαρθενάσα» που παραπέμπει σε παρθένο γεωργικό κτήμα εντός δασικής περιοχής.

Μια οικογένεια κτηνοτρόφων στην Πάχνα συνεχίζει με πείσμα τη σπουδαία τυροκομική παράδοση της Κύπρου. Σε έναν ιδανικό τόπο με δικό της μικροκλίμα, ήπιους χειμώνες και σχετικά δροσερά καλοκαίρια, επιτρέπει στα ζώα να βόσκουν στη φύση και να παράγουν γάλα πρώτης ποιότητας. Το Αγρόκτημα Σαλάτα δημιουργήθηκε το 2016, επειδή το αιγοπρόβειο χαλλούμι που έφτιαχνε η μητέρα της οικογενείας κα Κατερίνα στο σπίτι γινόταν ανάρπαστο.

10 Κύπριοι παραγωγοί του αγροδιατροφικού τομέα τιμήθηκαν στα 10α Βραβεία Ποιότητας του «Γαστρονόμου», που πραγματοποιήθηκαν το βράδυ της Πέμπτης 27 Ιουνίου 2024 στο παλαιό κτίριο του Δημαρχείου Λευκωσίας. Η βραδιά είχε εορταστικό χαρακτήρα, φέτος ο γαστρονομικός θεσμός της Κύπρου συμπλήρωσε δέκα χρόνια δημιουργικής πορείας στην κυπριακή γαστρονομία και την ανάδειξη των προϊόντων της.

H έκθεση Κύπρος Νήσος Ιστορία – Μνήμη – Πραγματικότητα, αποτυπώνει με σύγχρονο και διαδραστικό τρόπο τη ζωή στην Κύπρο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, έχοντας ως μήνυμα την αδιαπραγμάτευτη ενότητα του νησιωτικού της χώρου.

Το βράδυ της Πέμπτης 27 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση απονομής των 10ων Βραβείων Ποιότητας Γαστρονόμος στο Παλαιό Κτήριο Δημαρχείου Λευκωσία στην Πλατεία Ελευθερίας, με το motto «Ο τόπος μας. Οι άνθρωποί μας».

Την τεχνική και αισθητική εξομάλυνση της γεωμετρίας του Τύμβου Καστά στην Αμφίπολη, καθώς και την επανατοποθέτηση στις αρχικές τους θέσεις σημαντικών στοιχείων του γλυπτού διακόσμου του εσωτερικού του –όπως είναι η μεγάλη μαρμάρινη θύρα του ταφικού μνημείου και τα μαρμάρινα μέλη των δύο Σφιγγών που το κοσμούν– περιλαμβάνουν οι τρεις μελέτες της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων που έλαβαν χθες τη θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.

Εκατό χρόνια μετά τον θάνατο του Φραντς Κάφκα βγαίνει σε δημοπρασία επιστολή του στην οποία εξομολογείται σε φίλο του πως δεν μπορεί πια να γράφει.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τεχνόπολις, οι Gaba Project παρουσίασαν τις δικές τους συνθέσεις και μοιράστηκαν με το κοινό νέα ηχητικά τοπία που προκύπτουν από το συνδυασμό handpan, λύρας και κοντραμπάσου, την ημέρα της Μουσικής.

Το AfroBanana Festival σε λίγες μέρες στα Λεύκαρα (4-7 Ιουλίου) δίνει ρεύμα σε κονσόλες και ηχεία, ανάβει φώτα και είναι έτοιμο να υποδεχθεί το μουσικόφιλο κοινό, αλλά και εκείνους/ες που θέλουν να ακούσουν και να ζήσουν ένα ποικίλο πρόγραμμα. Για το φετινό λοιπόν Afrobanana και για ό,τι νέο φέρνει το 2024 μάς μίλησαν οι διοργανωτές του Μάρθα Γεωργίου και Κώτσιος ο Piccadilly. Φέτος, εκτός από το πολύ ενδιαφέρον line up του το φεστιβάλ φιλοξενεί και πολύ ενδιαφέρουσες παράλληλες δραστηριότητες, όπως το Σχολείο του Δάσους, τις προβολές ταινιών από το Countryside Animafest Cyprus, και πολλά άλλα. Την τελευταία μέρα θα στρωθεί ένα τραπέζι στη μέση του φεστιβάλ για να γιορτάσουν όλοι μαζί με μεζέ, ποτό, και πολλή μουσική.

Η Μαγδαλένα Ζήρα σκηνοθετεί για τον ΘΟΚ τις «Φοίνισσες» του Ευριπίδη, οι οποίες παρουσιάζονται στο πλαίσιο των δράσεων μνήμης για τη μαύρη επέτειο των πενήντα χρόνων από την τουρκική εισβολή. Η σκηνοθέτρια λέει στην «Κ» πως μετά από πενήντα χρόνια από την εισβολή και κατοχή είμαστε σε ένα σημείο που αυτό το έργο είναι πάρα πολύ καίριο για εμάς, γιατί ένα από τα βασικά ερωτήματα που θέτει είναι σε ποιον ανήκει αυτή η γη. Οι «Φοίνισσες» όπως λέει η κα Ζήρα το έργο αυτό του Ευριπίδη μάς προκαλεί να σταθούμε με κριτική ματιά μπροστά από βεβαιότητες και σε παγιωμένες αντιλήψεις.

Η ιστορία του σπιτιού στην «Οδό Ηρεμίας 21» στο Βαρώσι του 1960 και οι σχέσεις που αναπτύχθηκαν σε αυτό, θα μπορούσαν να αποτελούν μία αλληγορία για το τι ήταν και τι θα μπορούσε να είναι Κύπρος. Ποιες προοπτικές θα είχε, αν ο τόπος δεν μετατρεπόταν μέσα στα χρόνια σε σημείο σύγκρουσης, βίας και διαίρεσης. Η οδός Ηρεμίας 21 στο βιβλίο της Χαράς Ζυμαρά ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει η ηρωίδα της, η 34χρονη δημοσιογράφος Ήβη, ένα ταξίδι έρευνας.

Η κινηματογραφική σκηνή της Κύπρου πρόκειται να γιορτάσει μια ιστορική στιγμή με την κυκλοφορία της ταινίας «Μπρος Γκρεμός» (Find Me Falling) της Στελάνας Κληρή στο Netflix. Με πρωταγωνιστές τους Χάρι Κόνικ Τζούνιορ και Αγνή Σκοτ, η ταινία θα προβληθεί διεθνώς στην πλατφόρμα streaming από τις 19 Ιουλίου 2024, καθιστώντας την την πρώτη κυπριακή παραγωγή που κερδίζει αυτήν την τιμή.

Η Λευκωσία 2030 και το Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας 2024, προσκαλούν ενήλικες και νέους άνω των 15 ετών που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους και οι οποίοι σήμερα ξαναχτίζουν τη ζωή τους στην Κύπρο, να συμμετάσχουν στο εργαστήριο «Face Forward... into my home». Το εργαστήριο συμπερίληψης μεταναστών αποτελεί μέρος του Παράλληλου Προγράμματος της 5ης έκδοσης του Διεθνούς Φεστιβάλ Λευκωσίας και συνδιοργανώνεται με το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), με την ευγενική υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) στην Κύπρο. Το πρόγραμμα εντάσσεται στις δράσεις της υποψηφιότητας της Λευκωσίας για το χρίσμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2030.

Με στόχο την ενίσχυση, προώθηση και στήριξη του Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Κύπρο ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου προκηρύσσει το 37ο Παγκύπριο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου 2024.

Το Ίδρυμα Πολιτισμού Ορεινών Κοινοτήτων Τροόδους διοργανώνει αναδρομική έκθεση του σημαντικού Κύπριου χαράκτη Χαμπή. Σαράντα έργα στο σύνολο τους από όλο το φάσμα της θεματικής του καλλιτέχνη, επιλεγμένα ένα προς ένα από τον ίδιο, θα παρουσιαστούν στο κοινό κατά τη διάρκεια της σημαντικής αυτής έκθεσης με τον τίτλο «Η Κύπρος του Χαμπή».

Υπήρξε ο Ομηρος; Ποιος συνέθεσε την Ιλιάδα και την Οδύσσεια; Ηταν ένας ο δημιουργός των δύο επών ή πολλοί; Ηταν προφορικές ή γραπτές συνθέσεις; Αν και οι αμφιβολίες για την πατρότητα των δύο επών κρατούν από την αρχαιότητα, το λεγόμενο «ομηρικό ζήτημα» άνοιξε ριζοσπαστικά τον 18ο αι. ο Γερμανός καθηγητής κλασικής φιλολογίας Φρίντριχ Αουγκουστ Βολφ, προκαλώντας ρήγμα σε όσα πιστεύονταν έως τότε για τον Ομηρο. Με τη μνημειώδη πραγματεία του «Prolegomena ad Homerum» (1795), ο Βολφ υποστήριξε –όπως εξήγησε στην «Κ» ο ακαδημαϊκός Αντώνιος Ρεγκάκος– ότι τα ομηρικά έπη δεν είναι έργα ενός μόνον ποιητή, του Ομήρου, αλλά μεταγενέστερη (6ος αι. π.Χ.) «συνένωση» ανεξάρτητων σύντομων ραψωδιών άγνωστων προφορικών ποιητών.