Ας υποθέσουμε ότι πέφτει ένα κομμάτι αγγουριού στο πάτωμα. Το πετάμε αμέσως στα σκουπίδια ή εμπιστευόμαστε τον «κανόνα των πέντε δευτερολέπτων» θεωρώντας ότι το κομμάτι παραμένει βρώσιμο μετά από ένα γρήγορο ξέπλυμα;

Ο Τζον Τρέγκονινγκ, καθηγητής Επιδημιολογίας στο Imperial College του Λονδίνου, προειδοποιεί τους «αισιόδοξους» ότι μάλλον θα πρέπει να αλλάξουν συνήθειες, αφού τρεις μελέτες σχετικά με τη μεταφορά βακτηρίων δείχνουν ότι ο κανόνας των 5 δευτερολέπτων δεν έχει καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα.

Στην πρώτη μελέτη, οι επιστήμονες εξέτασαν τι συμβαίνει όταν διάφορα τρόφιμα (ψωμί, βουτυρωμένο ψωμί, καρπούζι και ζελεδάκια) πέφτουν πάνω σε διαφορετικές επιφάνειες (πλακάκι, ατσάλι, ξύλο και χαλί) που είχαν καλυφθεί με βακτήρια. «Η μεταφορά έγινε σχεδόν αμέσως», σχολιάζει ο επιδημιολόγος, προσθέτοντας ότι ο χειρότερος συνδυασμός ήταν υγρή τροφή σε σκληρή επιφάνεια (όπως καρπούζι σε πλακάκι ή ατσάλι).

Μια άλλη μελέτη στην οποία οι επιστήμονες έριχναν λουκάνικα σε επιφάνειες έδειξε ότι τα βακτήρια μεταφέρονταν στο κρέας ακόμη κι αν είχαν τοποθετηθεί στην επιφάνεια ώρες νωρίτερα. Για παράδειγμα, «αν αφήσεις ένα κομμάτι μολυσμένου κοτόπουλου πάνω σε έναν πάγκο και δύο ώρες αργότερα σου πέσει εκεί ένα κομμάτι ψωμί, μπορεί ακόμη να “πάρεις” βακτήρια από το κοτόπουλο. Θα παραμείνουν εκεί περίπου 24 ώρες», λέει.

Η τελευταία μελέτη εξέτασε τον «κανόνα των πέντε δευτερολέπτων» για ιατρικά εργαλεία μέσα στο χειρουργείο. Ισως όχι και τόσο απροσδόκητα, διαπίστωσε ότι αν οι χειρουργοί ρίξουν κάτι στο πάτωμα, πρέπει να πλύνουν το εργαλείο αμέσως ώστε να είναι ασφαλές να χρησιμοποιηθεί ξανά.

Οσον αφορά τα τρόφιμα, ο καθηγητής τονίζει ότι το ξέπλυμα με νερό δεν αρκεί για να εγγυηθεί ότι κάτι είναι καθαρό. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο αν κάποιος ιδιαίτερα ευάλωτος σε λοιμώξεις ή αν το κατοικίδιο του σπιτιού έχει μεταφέρει «κάτι πολύ βρώμικο» μέσα στο σπίτι.

Πηγή: Guardian