Το πιθανότερο σενάριο για τώρα, μετά την αποπομπή της Κίμπερλι Γκίλφοίλ, είναι να μην τοποθετηθεί νέος πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα.

Ο Νο2 της πρεσβείας Τζος Χακ είναι ένας εξαιρετικά έμπειρος διπλωμάτης, ο οποίος πριν έλθει εδώ ήταν βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών για τη Νότια Ευρώπη, με μεγάλη πείρα στον χειρισμό των θεμάτων της περιοχής. Θεωρείται επίσης άνθρωπος που μπορεί να επιφέρει την ηρεμία στο επιτελείο της πρεσβείας μετά την αναστάτωση των τελευταίων μηνών.

Αν πάντως επιλεγεί νέος πρέσβης, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα είναι διπλωμάτης καριέρας, καθώς μετά τον διορισμό του Ελληνοαμερικανού Τζορτζ Τσούνη από την κυβέρνηση Μπάιντεν, η Αθήνα πέρασε στην κατηγορία των πρεσβειών όπου στέλνονται μόνο πολιτικά πρόσωπα.

Η Γκίλφοϊλ δεν ήταν, πάντως, η πρώτη επιλογή για το πόστο της Αθήνας και προέκυψε μετά τον χωρισμό της με τον γιo του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τζούνιορ. Λέγεται ότι αρχικά είχε ζητήσει το πόστο του πρέσβη στο Βατικανό.

Πριν από την αιφνιδιαστική επιλογή της, ο επικρατέστερος υποψήφιος ήταν ο Ελληνοαμερικανός βουλευτής από τη Φλόριντα Γκας Μπιλιράκης, ο οποίος συνδέεται με προσωπική σχέση τόσο με τον Τραμπ όσο και τον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο.

Ο Μπιλιράκης θα μπορούσε να διεκδικήσει τη θέση και πιθανότατα θα περνούσε από την αρμόδια Επιτροπή της Γερουσίας, ακόμη και αν χάσουν εκεί την πλειοψηφία οι Ρεπουμπλικανοί.

Αλλος υποψήφιος εθεωρείτο ο Τζον Τζορτζ, ο οποίος πρόσφατα διορίστηκε επίτιμος πρόξενος της Ελλάδας στη Νέα Ορλεάνη. Ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας συνδέεται φιλικά με τον Ρούμπιο, ενώ έχει στενές σχέσεις και με τον πρόεδρο της Βουλής Τζόνσον.

Ο επιχειρηματίας Τζον Κατσιματίδης, ο οποίος στήριξε ένθερμα την υποψηφιότητα Γκίλφοϊλ, έχει πρόσβαση στον πρόεδρο Τραμπ, αλλά δεν εξέφρασε ποτέ ενδιαφέρον για την πρεσβεία της Αθήνας.

Το παρασκήνιο της αποπομπής

Οπως έγραφε σήμερα η «Κ», η απομάκρυνση Γκίλφοϊλ δεν αιφνιδίασε κανέναν στην Ουάσιγκτον. Εδώ και ημέρες, οι συνεχείς αποκαλύψεις και η σκληρή εργαλειοποίηση της υπόθεσης από τους Δημοκρατικούς είχαν αρχίσει να προκαλούν «αχρείαστη», όπως χαρακτηρίστηκε, πολιτική φθορά στον Λευκό Οίκο, σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη προεκλογική συγκυρία.

Η αρχική ενόχληση γρήγορα μετατράπηκε σε οργή στο προεδρικό περιβάλλον. Το ρολόι άρχισε να μετράει αντίστροφα όταν ο Ντόναλντ Τραμπ, τη Δευτέρα το απόγευμα αναχωρώντας για το Οχάιο, άφησε δημοσίως ανοιχτό το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της κ. Γκίλφοϊλ, εκφράζοντας χωρίς περιστροφές τη δυσαρέσκειά του για την τροπή που είχε πάρει η υπόθεση. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η απόφαση είχε ήδη ληφθεί πριν ακόμη ο πρόεδρος επιβιβαστεί στο Marine One. Στα πηγαδάκια του Λευκού Οίκου το ζήτημα ήταν πια ο χρόνος ανακοίνωσής της. Ολοι παρέπεμπαν στο πρώτο μπρίφινγκ της νέας εκπροσώπου.

Η στάση Ρούμπιο

Ενδεικτικό της σοβαρότητας με την οποία αντιμετώπισε η αμερικανική κυβέρνηση την υπόθεση τα τελευταία 24ωρα είναι ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έλαβε εντολή να αποφεύγει οποιοδήποτε σχόλιο και ο χειρισμός της κρίσης πέρασε αποκλειστικά στον Λευκό Οίκο. Εκεί, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η πλειονότητα του προεδρικού επιτελείου τάχθηκε γρήγορα υπέρ της απομάκρυνσής της, ενώ και η στάση του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο συνέβαλε στη διαμόρφωση του αρνητικού κλίματος. Οπως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ενοχλήθηκε έντονα από τον ακραία επικοινωνιακού χαρακτήρα εναγκαλισμό με τον οποίο τον υποδέχθηκε στην Αθήνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά την αναχώρηση του κ. Ρούμπιο από την Ελλάδα και με αφορμή το δεύτερο δημοσίευμα που περιείχε τις αποκαλύψεις του Ερικ Ντίντερς, συνεργάτες του Τραμπ συζήτησαν μαζί της το ενδεχόμενο να υποβάλει οικειοθελώς την παραίτησή της, χωρίς ωστόσο να υπάρξει θετική ανταπόκριση από την πλευρά της.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κ. Γκίλφοϊλ επιχείρησε, μέσω σειράς τηλεφωνικών επαφών και παρασκηνιακών παρεμβάσεων, να ανακόψει το κύμα των αρνητικών δημοσιευμάτων και να περιορίσει τις διαστάσεις που λάμβανε η υπόθεση, ενώ προσπάθησε μέχρι την τελευταία στιγμή να κινητοποιήσει τους λιγοστούς συμμάχους που της είχαν απομείνει στην Ουάσιγκτον, αναζητώντας πολιτική στήριξη για να αποτρέψει την απομάκρυνσή της. Ωστόσο, καμία δημόσια παρέμβαση υπέρ της δεν υπήρξε από πουθενά. Το κλίμα στην Ουάσιγκτον ήταν πλέον σαφές. Η παραμονή της είχε εξελιχθεί σε μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα από την απομάκρυνσή της, με τον Λευκό Οίκο να εκτιμά ότι η υπόθεση έπρεπε να κλείσει άμεσα, προτού προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη φθορά στον ίδιο τον πρόεδρο Τραμπ.

Αποστάσεις

Ο Ντόναλντ Τραμπ φρόντισε όλες αυτές τις ημέρες να κρατήσει σαφείς αποστάσεις, αποφεύγοντας οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί της και υποβαθμίζοντας –χθες– δημόσια τη σχέση τους. «Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μου. Κάποια στιγμή έβγαινε με τον γιο μου», ανέφερε χαρακτηριστικά, αποδομώντας με μία μόνο δήλωση το αφήγημα της προνομιακής πρόσβασης της Γκίλφοϊλ στον ίδιο και στο στενό οικογενειακό περιβάλλον του. Ενα αφήγημα που είχε βρει ιδιαίτερα πρόσφορο έδαφος στους κόλπους της ελληνικής πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, αλλά και σε τμήματα της ελληνοαμερικανικής κοινότητας, όπου η υποτιθέμενη προσωπική εγγύτητα με τον Τραμπ είχε εκληφθεί ως εγγύηση πολιτικής επιρροής και απευθείας πρόσβασης στον Λευκό Οίκο.

Σε κάθε περίπτωση, η απομάκρυνση της Γκίλφοϊλ δεν σημαίνει και το τέλος της υπόθεσης. Αντιθέτως, οι αντιδράσεις στο Κογκρέσο κλιμακώνονται, με τους Δημοκρατικούς στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής να ζητούν τη διερεύνηση των καταγγελιών και να ξεκαθαρίζουν ότι η παραίτησή της δεν την απαλλάσσει από την υποχρέωση λογοδοσίας. «Η Γκίλφοϊλ χρησιμοποίησε τη θέση της ως αξιωματούχου της κυβέρνησης Τραμπ για να πλουτίσει, την ώρα που οι αμερικανικές οικογένειες δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στο κόστος ζωής», επισημαίνουν χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή τους, ενώ η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου ανέφερε ότι «δεν την ανάγκασαν να παραιτηθεί επειδή ήταν διεφθαρμένη, αλλά επειδή πιάστηκε στα πράσα. Δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά η διαφθορά, γιατί κάνουν κι εκείνοι ακριβώς τα ίδια».

Η πολιτική πίεση, επομένως, δεν εκτονώνεται με την απομάκρυνσή της. Οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται αποφασισμένοι να διατηρήσουν την υπόθεση στην επικαιρότητα και να διευρύνουν το πεδίο της αντιπαράθεσης. Αν, μάλιστα, εξασφαλίσουν την πλειοψηφία στο ένα ή και στα δύο σώματα του Κογκρέσου, θα έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε εκτεταμένες κοινοβουλευτικές έρευνες, να καλέσουν την ίδια την Γκίλφοϊλ και άλλους εμπλεκομένους σε ακροάσεις και να απαιτήσουν την προσκόμιση εγγράφων από την κυβέρνηση, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο πολιτικής πίεσης τόσο στην τέως πρέσβειρα όσο και στον Λευκό Οίκο.