Οκτώ Ιουνίου 2001, η ανακοίνωση της στερνής περιοδείας τους, καθότι «δίδυμοι» μεν αλλά όχι και «σιαμαίοι».

Ολα αυτά σε συνέντευξη Τύπου στο Πάρκο Ελευθερίας, η οποία συνοδεύτηκε και από την απονομή του τριπλά πλατινένιου δίσκου τους «Παράλληλη δισκογραφία» (Ακτή/Sony, 1997).

Κάτι που δεν συνήθιζαν οι Κατσιμιχαίοι, αλλά το ζήτησαν ειδικά για τη συγκεκριμένη περίσταση.

Ο «τελευταίος χορός», σύμφωνα με τον σχεδιασμό του, ξεκίνησε από την Κύπρο και ολοκληρώθηκε το Νοέμβρη του 2001 στο ΟΑΚΑ, όπου εκεί οι Κατσιμιχαίοι όχι μόνο χόρεψαν στο φινάλε αλλά έδωσαν και ένα «ζεστό» φιλί.

Οι λόγοι του, το κέντρο βάρους των ζωντανών εμφανίσεων που ήθελε για το σχήμα ο Πάνος, σε αντίθεση με τη βασική στόχευση στη δισκογραφία που επιθυμούσε ο Χάρης.

«Δεν είμαστε σιαμαίοι, είμαστε δίδυμοι, και ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιει τον καφέ του σε διαφορετικό καφενείο», θα δηλώσει ο πρώτος. «Δεν έχουμε επιχείρηση, δεν είμαστε βιοτεχνία, δεν έχουμε πολιτικό κόμμα. Δεν είμαστε εταιρεία δημοσίων σχέσεων. Ενεργούμε όπως μας έρχεται», θα προσθέσει ο δεύτερος. (1)

Οι Κατσιμιχαίοι ξανάσμιξαν τελικά επί σκηνής μια 10ετία μετά ενώ αργότερα εμφανίστηκαν παρέα και στην τηλεόραση.

Η ουσία είναι πως με την παρουσία τους άλλαξαν τα δεδομένα στο ελληνικό τραγούδι και δημιούργησαν σχολή που επηρέασε όλο το σύμπαν του. Ακόμα και σήμερα η σφραγίδα τους κυριαρχεί ανεξίτηλα σε πολλούς σύγχρονους συνοδοιπόρους.

Την εποχή του «τελευταίου χορού» διανεμήθηκε από την εταιρεία τους στα ΜΜΕ, και όχι στην αγορά, μια νέα ηχογράφηση του «Γέλα πουλί μου» με διαφορετικά λόγια, που περιλάμβανε «αυτοβιογραφικές» στιγμές τους. Η εκτέλεση αυτή συμπεριλήφθηκε κατοπινά στο διπλό cd «20 χρόνια Live» (Λύχνος, 2001) ως hidden-«κρυμμένο» track.