Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλαχούτης

Η ηθοποιός και πολιτικός έφυγε στις 6 Μαρτίου 1994 στο νοσοκομείο Memorial της Νέας Υόρκης. Ηταν 73 ετών.

Το 1964 η Μελίνα Μερκούρη έχει ήδη στο ενεργητικό της τις δάφνες από τη «Στέλλα», τη «Φαίδρα» και το «Ποτέ την Κυριακή». Είναι επίσης η χρονιά που γυρίζεται το φιλόδοξο «Τοπ Καπί».

Είναι η στιγμή που το τρανό αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC την επιλέγει για να φωτίσει τη χώρα μας στο πλαίσιο σειράς ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει με διεθνείς αστέρες σε διάφορες χώρες.

Κάπως έτσι γεννιέται «Η Ελλάδα της Μελίνας» (Melina’s Greece) σε σενάριο των Ιάκωβου Καμπανέλλη και Max Wilk και σκηνοθεσία του Cliff Owen.

Τη μουσική και τα τραγούδια της ταινίας υπογράφει ο Σταύρος Ξαρχάκος.

Η Μελίνα Μερκούρη ερμηνεύει το «Να με θυμάσαι» με στίχους Βαγγέλη Γκούφα και το «Τι έχει και κλαίει το παιδί» με στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Δεσπόζει το μπουζούκι του Γιώργου Ζαμπέτα.

Σύμφωνα με τη Μερκούρη, μαζί με τον συνθέτη συνάντησαν την Παπαγιαννοπούλου και της ζήτησαν να γράψει κάτι για τη συγκεκριμένη περίσταση.

Η Ευτυχία έγραψε αμέσως τα λόγια με το μολύβι της πάνω στο πακέτο από τα τσιγάρα της.

Το 1964 όμως το «Τι έχει και κλαίει το παιδί» θα γνωρίσει δύο ακόμη εκτελέσεις.

Η πρώτη με την ανερχόμενη τότε Βίκυ Μοσχολιού, για τις ανάγκες της «Ζητιάνος μιας αγάπης», σε σενάριο Γιώργου Ολύμπιου, σκηνοθεσία Σπύρου Ζιάγκου και μουσική του Ξαρχάκου, με πρωταγωνιστή τον Νίκο Ξανθόπουλο.

Είναι η ώρα που ο ηθοποιός στήνει το προφίλ του ως «Το παιδί του λαού».

Η δεύτερη εκτέλεση του τραγουδιού έρχεται από τον «κάργα σουξεδαρισμένο» (έκφραση του Ζαμπέτα), τότε, Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Ακούγοντας τις τρεις παράλληλες εκτελέσεις, διαπιστώνουμε ότι η Μερκούρη με την εκφραστικότητά της χαράζει μοναδικά το «Τι έχει και κλαίει το παιδί».

Δίπλα στα δύο μεγάλα αστέρια της Columbia και του ελληνικού τραγουδιού καταφέρνει να αφήσει το δικό της αδρό αποτύπωμα. Προνόμιο των ξεχωριστών καλλιτεχνών που διαθέτουν προσωπικότητα και χαρακτήρα.