Μήνυμα ενότητας θέλησε να στείλει η νέα πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Σοφία Χριστοδούλου, από το βήμα του καταστατικού συνεδρίου του κόμματος. Επισήμανε ότι όλοι έχουν θέση στην προσπάθεια ανασυγκρότησης, τόσο τα στελέχη που παρέμειναν στο κόμμα όσο και εκείνα που επέστρεψαν.

Πρόσθεσε ότι «Κανείς μας δεν είναι μεγαλύτερος από την ΕΔΕΚ. Κανένα αξίωμα δεν είναι σημαντικότερο από την αποστολή μας. Και καμία προσωπική διαφωνία δεν μπορεί να είναι σημαντικότερη από το μέλλον του κόμματός μας», σημειώνοντας ωστόσο ότι η ενότητα δεν προϋποθέτει την απουσία διαφωνιών ή την αποσιώπηση προβλημάτων.

Στο συνέδριο, η πρόεδρος του κινήματος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, και στους άξονες γύρω από τους οποίους κινήθηκε από την ημέρα που ανέλαβε. Αυτοί περιλαμβάνουν την προετοιμασία των καταστατικών αλλαγών, τον σχεδιασμό για την οικονομική βιωσιμότητα του κόμματος παράλληλα με τον οικονομικό έλεγχο, την απόφαση για άρση των διαγραφών, καθώς και τη σειρά επαφών της με πολιτικούς και πολιτειακούς αξιωματούχους.

Από το συνέδριο έλαμψαν διά της απουσίας τους τόσο ο πρώην πρόεδρος του κόμματος, Μαρίνος Σιζόπουλος, όσο και μέλη του πολιτικού γραφείου, ανάμεσα στα οποία και άτομα που υπέγραψαν την επιστολή διαφωνίας για την ακύρωση της συνεδρίασης του πολιτικού γραφείου στις 19 Οκτωβρίου.

Το συνέδριο αποτελεί την πρώτη δοκιμασία για τη νέα ηγεσία, η οποία, όπως φαίνεται, έχει στο πλευρό της παλαιά στελέχη που είτε είχαν απομακρυνθεί είτε είχαν διαγραφεί. Στο συνέδριο έδωσαν το «παρών» ο πρώην βουλευτής του κόμματος Κωστής Ευσταθίου, ο πρώην ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδάκης, ο πρώην πρόεδρος Νίκος Αναστασίου, η πρώην Υπουργός Γεωργίας Μαρία Παναγιώτου, ο δήμαρχος Λευκάρων Σοφοκλής Σοφοκλέους, ο πρώην δήμαρχος Λεμεσού Νίκος Νικολαΐδης και ο πρώην δήμαρχος Στροβόλου Σάββας Ηλιοφώτου.

Δικαίωμα του εκλέγεσθαι

Στο πλαίσιο των καταστατικών αλλαγών, η νέα ηγεσία προχώρησε στη δημοσιοποίηση ενός εγγράφου 44 σελίδων με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις του καταστατικού του κόμματος, οι οποίες, μετά και την ψήφισή τους, έχουν άμεση ισχύ.

Όπως φαίνεται, η Σοφία Χριστοδούλου δεν ήθελε να φέρει προσκόμματα στη δυνατότητα των μελών που είχαν διαγραφεί στο παρελθόν να διεκδικήσουν κομματικά αξιώματα. Ως εκ τούτου, μία από τις αλλαγές που προωθήθηκαν αφορά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου, Αναπληρωτή Προέδρου, καθώς και Α΄ και Β΄ Αντιπροέδρου.

Η αλλαγή προβλέπει ότι κάθε εγγεγραμμένο μέλος του Κινήματος το οποίο έχει συμπληρώσει δύο συνεχή έτη (αντί για πέντε που απαιτούνταν μέχρι σήμερα) και έχει εκπληρώσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις, έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι για τις θέσεις του Προέδρου, του Αναπληρωτή Προέδρου ή του Αντιπροέδρου του Κόμματος.

Η κατάργηση της θέσης του Γενικού Διευθυντή

Ανάμεσα στις αλλαγές που εγκρίθηκαν είναι και η κατάργηση της θέσης του Γενικού Διευθυντή, την οποία κατέχει από το 2018 μέχρι σήμερα ο Μορφάκης Σολομωνίδης. Η συγκεκριμένη εισήγηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι οι σχέσεις των δύο πλευρών είναι οξυμένες και η μεταξύ τους επικοινωνία περιορισμένη.

Αυτούσια η ομιλία της προέδρου:

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, Υπάρχουν στιγμές στην πορεία ενός πολιτικού κινήματος που η ιστορία του δεν αρκεί από μόνη της για να το οδηγήσει μπροστά. Όσο μεγάλη κι αν είναι η παρακαταθήκη του. Όσο σημαντικοί κι αν είναι οι αγώνες που έδωσαν οι άνθρωποί του. Όσο βαθιές κι αν είναι οι ρίζες του. Έρχεται κάποια στιγμή που κάθε γενιά καλείται να απαντήσει στο ίδιο ερώτημα: τι θα κάνουμε εμείς με όσα παραλάβαμε; Σήμερα, αυτό είναι το ερώτημα που έχουμε μπροστά μας. Όχι πώς θα επιστρέψουμε απλώς σε όσα ήμασταν. Αλλά πώς θα ξαναγίνουμε αυτό που οι άνθρωποι περιμένουν από εμάς να είμαστε. Γιατί η ΕΔΕΚ είστε εσείς. Οι άνθρωποι που πίστεψαν σε αυτήν, εκείνοι που έμειναν δίπλα της στις δύσκολες στιγμές, εκείνοι που απομακρύνθηκαν και σήμερα κοιτούν ξανά προς το μέρος της, αλλά και εκείνοι που περιμένουν να δουν αν αξίζει να την εμπιστευτούν. Και απέναντι σε όλους αυτούς έχουμε μια ευθύνη: να μην αφήσουμε αυτή την ιστορία να σταματήσει σε εμάς. Πριν από έναν χρόνο, τέτοιες μέρες, διεκδικούσα την Προεδρία της Νεολαίας της ΕΔΕΚ και η δική μου αποστολή ήταν πολύ διαφορετική. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι έναν χρόνο αργότερα θα στεκόμουν μπροστά σας, ως Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας της. Αυτή την εμπιστοσύνη που μου δείξατε, τη βλέπω ως ευθύνη.
Μια ευθύνη που αισθάνομαι κάθε μέρα. Μια ευθύνη που γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν σκέφτομαι όλους εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους, τον χρόνο τους, τις δυνάμεις τους και ένα κομμάτι της ψυχής τους για να υπάρχει σήμερα η ΕΔΕΚ. Σκέφτομαι εσάς. Τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν γι' αυτό το κόμμα. Που έβαλαν την παράταξη πάνω από την προσωπική τους άνεση. Που στερήθηκαν χρόνο από τις οικογένειές τους. Που απογοητεύτηκαν, πληγώθηκαν, διαφώνησαν, αλλά είναι εδώ, γιατί πίστεψαν σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους. Και σκέφτομαι, επίσης, εκείνους που έφυγαν. Εκείνους που κάποτε στάθηκαν δίπλα μας, που αγωνίστηκαν μαζί μας, που έδωσαν κομμάτι της ζωής τους στην ΕΔΕΚ και που, δυστυχώς δεν είναι πλέον κοντά μας. Γιατί πίσω από κάθε άνθρωπο που φεύγει υπάρχει μια ιστορία.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, Θέλω να απευθύνω ένα θερμό καλωσόρισμα σε όλες και όλους τους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες που βρίσκονται σήμερα εδώ. Σε όσους παρέμειναν στην ΕΔΕΚ και συνέχισαν να στηρίζουν το κόμμα με την παρουσία, τη δουλειά και την προσφορά τους. Και σε όσους επέστρεψαν στην οικογένειά μας, επιλέγοντας να συνεχίσουμε ξανά μαζί, παρά τις συνθήκες ή τις διαφωνίες που μπορεί να μας απομάκρυναν. Ο καθένας και η καθεμία έχει τη δική του διαδρομή, τους δικούς του αγώνες και τη δική του προσφορά. Στην αίθουσα υπάρχουν συναγωνιστές και συναγωνίστριες που μοιράζονται την ίδια ιστορία, τις ίδιες αρχές αλλά και την ίδια ευθύνη απέναντι στο μέλλον.
Σήμερα είμαστε εδώ ως ισότιμα μέλη της ίδιας παράταξης, με κοινή ευθύνη για την επόμενη μέρα της ΕΔΕΚ. Με χώρο για όλους, με διάθεση να ακούσουμε ο ένας τον άλλο και με τη θέληση να προχωρήσουμε μαζί. Γιατί το σπίτι μας γίνεται πραγματικά δυνατό όχι όταν οι πόρτες του είναι απλώς ανοιχτές, αλλά όταν όλοι όσοι βρίσκονται μέσα αισθάνονται ότι έχουν φωνή. Γιατί η ΕΔΕΚ είναι εσείς, εμείς, οι άνθρωποι της. Είναι αγώνες. Είναι μνήμες. Είναι θυσίες. Είναι μια ιστορία που γράφτηκε μέσα από δύσκολες εποχές, μέσα από αγώνες για την Κύπρο, μέσα από την προσήλωση στην κοινωνική δικαιοσύνη και στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Και αυτή την ιστορία έχουμε χρέος να προστατεύσουμε. Γιατί η ιστορία ενός κόμματος δεν έχει αξία μόνο για όσα έκανε χθες. Έχει αξία για όσα μπορεί ακόμη να προσφέρει αύριο. Και σήμερα, συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αυτό είναι το μεγάλο μας στοίχημα. Αξίζει να αγωνιστούμε για να υπάρχει μια ΕΔΕΚ δυνατή, σοβαρή, αξιόπιστη και ξανά περήφανη. Μια ΕΔΕΚ που δεν θα φοβάται να αλλάξει όσα πρέπει να αλλάξουν, και που δεν θα ξεχάσει ποτέ τις αρχές για τις οποίες δημιουργήθηκε. Την περήφανη ΕΔΕΚ του Λυσσαρίδη, του Δώρου, του Φωτίου. Μια ΕΔΕΚ που θα σέβεται το παρελθόν της, θα ακούει τα μέλη της και θα ανοίγει τις πόρτες της στη νέα γενιά. Μια ΕΔΕΚ που θα μπορεί να κοιτάζει τους πολίτες στα μάτια και να τους λέει ότι είναι εδώ για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά τους, να διεκδικήσει μια δίκαιη λύση στο Κυπριακό, να σταθεί απέναντι στις κοινωνικές ανισότητες και να δώσει φωνή σε
όσους αισθάνονται ότι κανείς δεν τους ακούει. Να δώσει λύσεις για τα σύγχρονα προβλήματα, για το στεγαστικό, την ακρίβεια, τους χαμηλοσυνταξιούχους, τις μονογονεϊκές οικογένειες και τα νέα ζευγάρια.
Δεν ανασυγκροτούμε την ΕΔΕΚ μόνο για να επιβιώσει ως κόμμα. Την ανασυγκροτούμε για να μπορεί να διεκδικεί αποτελεσματικότερα για την κοινωνία. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξής μας. Και αυτός ο λόγος δεν μπορεί να χαθεί.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, Ας αναρωτηθούμε όλοι με ειλικρίνεια: Τι αξία έχει να κερδίσει κάποιος μια εσωτερική διαφωνία, αν στο τέλος χάσουμε όλοι μαζί την ΕΔΕΚ; Τι αξία έχει να δικαιωθεί ο ένας απέναντι στον άλλον, αν το τίμημα είναι να απομακρυνθούν ακόμη περισσότερο οι άνθρωποι που μας εμπιστεύτηκαν; Και τι νόημα έχει να μιλάμε για την ιστορία μας, αν δεν μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε τη συνέχειά της; Κανείς μας δεν είναι μεγαλύτερος από την ΕΔΕΚ. Κανένα αξίωμα δεν είναι σημαντικότερο από την αποστολή μας. Και καμία προσωπική διαφωνία δεν μπορεί να είναι σημαντικότερη από το μέλλον του κόμματός μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σιωπούμε. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνούμε σε όλα. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί.
Σημαίνει ότι πρέπει να μάθουμε να διαφωνούμε χωρίς να διαλυόμαστε. Να συζητάμε χωρίς να απαξιώνουμε. Να αποφασίζουμε χωρίς να ξεχνάμε ότι, την επόμενη μέρα, θα πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μαζί και να λεγόμαστε συναγωνιστές και συναγωνίστριες. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της ενότητας. Είμαστε οι προσωρινοί θεματοφύλακες της ιστορίας της ΕΔΕΚ. Μας εμπιστεύτηκαν την ΕΔΕΚ για να τη διαφυλάξουμε και να την παραδώσουμε με μέλλον. Και γι' αυτό η επιβίωση του κόμματός μας δεν είναι υπόθεση ενός προσώπου ή μιας ηγεσίας. Είναι υπόθεση όλων μας. Των παλαιών, των νέων, τον ιστορικών και ιδρυτικών στελεχών και στα μελλοντικά μας στελέχη. Το κόμμα δεν μπορεί να αναγεννηθεί αν οι άνθρωποί του πάψουν να πιστεύουν σε αυτό. Χρειαζόμαστε όλους όσοι είναι σήμερα εδώ. Χρειαζόμαστε τους ανθρώπους που κουβαλούν την εμπειρία και τη γνώση των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά και τους νέους ανθρώπους που θέλουν να δώσουν έναν νέο αγώνα, με νέες ιδέες και νέες προοπτικές. Και σε όλους αυτούς θέλω να απευθύνω ένα ειλικρινές κάλεσμα. Να αποδείξουμε, με τη δουλειά μας, ότι η ΕΔΕΚ μπορεί να γυρίσει σελίδα. Όχι επειδή το λέμε εμείς. Αλλά επειδή θα το βλέπουν οι άνθρωποι γύρω μας.
Γιατί έξω από αυτή την αίθουσα υπάρχουν πολίτες που αγωνιούν για το μέλλον των οικογενειών τους. Αυτούς τους ανθρώπους έχουμε χρέος να υπηρετήσουμε. Δεν μας περιμένουν για να λύσουμε τις μεταξύ μας διαφορές. Μας περιμένουν για να δώσουμε λύσεις στα δικά τους προβλήματα. Και αυτό θα το πετύχουμε μόνο αν επιστρέψουμε εκεί όπου πραγματικά ανήκουμε: δίπλα στην κοινωνία, δίπλα στον εργαζόμενο, δίπλα στον νέο, δίπλα στον άνθρωπο που χρειάζεται μια δυνατή και αξιόπιστη φωνή. Ξέρω ότι υπάρχουν εκείνοι που θεωρούν πως η ΕΔΕΚ δεν έχει πια θέση στο πολιτικό σκηνικό. Εκείνοι που πιστεύουν ότι ο κύκλος της έκλεισε και ότι η ιστορία της ανήκει πλέον στο παρελθόν. Εμείς, όμως, δεν βρισκόμαστε εδώ για να αποδεχτούμε την παρακμή ως πεπρωμένο μας. Δεν βρισκόμαστε εδώ για να παραδώσουμε αμαχητί όσα δημιούργησαν οι εδεκιτες και οι εδεκιτισσες, όσα δημιουργήσατε εσείς, με αγώνες και θυσίες. Και δεν βρισκόμαστε εδώ για να γίνουμε η γενιά που θα παρακολουθήσει την ΕΔΕΚ να χάνεται. Βρισκόμαστε εδώ για να δώσουμε τη μάχη με θάρρος και θράσος. Με ευθύνη, όχι με αλαζονεία. Με αποφασιστικότητα, όχι με μεγάλα λόγια. Με ενότητα, όχι με αποκλεισμούς.
Και με την πεποίθηση ότι ένα κόμμα που έχει βαθιές ρίζες στην κοινωνία και μια ιστορία αγώνων μπορεί να ξαναβρεί τη δύναμή του. Γιατί γράφτηκε από εσάς, από ανθρώπους που επέλεξαν να αγωνιστούν ακόμη κι όταν οι συνθήκες ήταν δύσκολες. Και σήμερα, αυτή η ευθύνη περνά σε εμάς. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχουμε στην αποστολή μας. Όχι για τα αξιώματα που κατέχουμε, αλλά για τους ανθρώπους που μας εμπιστεύτηκαν. Όχι για τη δική μας πολιτική διαδρομή, αλλά για εκείνους που θα έρθουν μετά από εμάς. Θέλω, λοιπόν, όταν ολοκληρωθεί αυτή η δύσκολη διαδρομή, να μπορούμε να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον στα μάτια. Να μπορούμε να πούμε ότι δεν κρυφτήκαμε από τις ευθύνες μας. Ότι δεν εγκαταλείψαμε στις δυσκολίες. Ότι δεν αφήσαμε τις διαφωνίες μας να γίνουν ισχυρότερες από τις αξίες μας. Ότι ακούσαμε όσους είχαν παράπονα, σεβαστήκαμε όσους διαφώνησαν και δώσαμε χώρο σε όσους ήθελαν να προσφέρουν. Και, πάνω απ' όλα, ότι παραδώσαμε στις επόμενες γενιές ένα κόμμα ζωντανό, ενωμένο και έτοιμο να συνεχίσει τον αγώνα του. Αυτό είναι το μέτρο της δικής μου επιτυχίας. Στο τέλος αυτής της προσπάθειας θα έχουμε καταφέρει να κρατήσουμε την ΕΔΕΚ όρθια, να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων της και να δώσουμε ξανά ελπίδα σε όσους πίστεψαν και εξακολουθούν να πιστεύουν σε αυτήν.
Γιατί η ΕΔΕΚ πρέπει να επιβιώσει. Πρέπει να ενωθεί. Πρέπει να αναγεννηθεί. Και αυτά τα τρία δεν μπορούν να υπάρξουν το ένα χωρίς το άλλο.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, Καλούμαστε σήμερα να διαμορφώσουμε το καταστατικό μας. Το θεμελιώδες μας έγγραφο, προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης με την κομματική βάση της ΕΔΕΚ. Δεδομένη είναι η στήριξη μου στα 3 ομαδοποιημένα έγγραφα που θα τεθούν προς ψηφοφορία που αποσκοπούν στη ουσία στον εκσυγχρονισμό του Καταστατικού και στην ουσιαστική ενίσχυση της εσωκομματικής δημοκρατίας. Επιδίωξη είναι η διαμόρφωση ενός Καταστατικού που θα διασφαλίζει ίσες ευκαιρίες συμμετοχής, έκφρασης, εκπροσώπησης και διεκδίκησης κομματικών αξιωμάτων, χωρίς αδικαιολόγητα εμπόδια που περιορίζουν τη δυνατότητα των μελών να συμβάλλουν ενεργά στη λειτουργία και στην πορεία της ΕΔΕΚ, με σαφείς διαδικασίες και κανόνες που θα εφαρμόζονται ισότιμα για όλους. Η εσωκομματική δημοκρατία οφείλει να κατοχυρώνεται στην πράξη, μέσα από ένα Καταστατικό που ενώνει αντί να αποκλείει, ενθαρρύνει αντί να περιορίζει και διασφαλίζει ότι κάθε μέλος έχει ουσιαστικό λόγο και ρόλο στο Κίνημα.
Με την ολοκλήρωση των εργασιών του Καταστατικού Συνεδρίου, θα παραμείνω στην αίθουσα για να παρουσιάσω
τον οικονομικό και οργανωτικό απολογισμό και να απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτηση ή διευκρίνιση επιθυμείτε να θέσετε.
Θεωρώ σημαντικό να υπάρχει πλήρης ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστικός διάλογος με όλα τα μέλη του Κινήματος.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,
Μέσα σε μόλις ενάμιση μήνα, περάσαμε από τις αποφάσεις του Έκτακτου Παγκύπριου Συνεδρίου στην πράξη, προχωρώντας σε συγκεκριμένα βήματα για την υλοποίηση και των 4 αποφάσεων.
Πρώτον, στην οικονομική βιωσιμότητα, ολοκληρώσαμε μελέτη, εφαρμόσαμε άμεσα οικονομικά και διορθωτικά μέτρα και αφού ολοκληρώσαμε τον σχεδιασμό και τις απαραίτητες ενέργειες ξεκινήσαμε εκστρατεία οικονομικής ενίσχυσης από τα μέλη μας.
Δεύτερον, προχωρήσαμε στην εφαρμογή της απόφασης για το μητρώο, προχωρώντας στην άρση των διαγραφών, με στόχο να κλείσει ο κύκλος των αντιπαραθέσεων γύρω από τα μητρώα και να αποκατασταθεί η ομαλή εσωκομματική λειτουργία.
Τρίτον, προχωρήσαμε στο Καταστατικό Συνέδριο, όπως αποφασίστηκε, με τα συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και τις επαρχιακές μας συνδιασκέψεις και στόχο να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή του Εκλογικού Συνεδρίου εντός του προκαθορισμένου πλαισίου.
Τέταρτον, για τον οικονομικό έλεγχο, καταθέσαμε όρους εντολής για έλεγχο δικανικής λογιστικής, ζητώντας προσφορές από οκτώ ανεξάρτητους οίκους.
Στην οργανωτική ανασυγκρότηση, επισκεφθήκαμε κάθε επαρχία δύο φορές, πραγματοποιήσαμε επτά περιφερειακές συσκέψεις, ενισχύοντας την άμεση επαφή με τα στελέχη και τη βάση του Κινήματος. Διεκπερεώσαμε συναντήσεις με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, της Βουλής, Υπουργούς,
αξιωματούχους, πρέσβεις, καταθέσαμε πολιτικές προτάσεις, και τηλεοπτικές παρεμβάσεις.
Μέσα σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα ήμασταν παρόντες και αποδεικνύεται, ότι υπάρχει σχέδιο, ότι οι αποφάσεις υλοποιούνται και ότι τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με συγκεκριμένες ενέργειες.
Συνεχίζουμε με συγκεκριμένα βήματα, σαφή χρονοδιαγράμματα και λογοδοσία απέναντι στα μέλη μας.
Γιατί η αξιοπιστία δεν κερδίζεται με υποσχέσεις. Κερδίζεται όταν όσα αποφασίζουμε γίνονται πράξη.
Και αυτή είναι η δέσμευσή μας: να υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις μας. Να ενημερώνουμε υπεύθυνα, να λογοδοτούμε με διαφάνεια και να κρινόμαστε από το έργο μας.
Αυτά που λέμε, τα υλοποιούμε. Και για όσα απομένουν, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με συναίσθηση της ευθύνης μας απέναντι στην ΕΔΕΚ και στα μέλη της.
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, Βρίσκομαι σήμερα μπροστά σας με την αγνή πεποίθηση ότι αξίζει να αγωνίζεσαι για κάτι που ξεπερνά τον εαυτό σου. Δεν θα σας υποσχεθώ ότι ο δρόμος θα είναι εύκολος. Μπορώ, όμως, να σας πω με ειλικρίνεια ότι αυτός ο αγώνας αξίζει να δοθεί. Αγωνιζόμαστε για να υπάρχει η ΕΔΕΚ και αύριο. Για να εξακολουθήσει να έχει φωνή ο αγώνας για την Κύπρο.
Για να συνεχίσει να έχει πολιτική έκφραση η κοινωνική δικαιοσύνη. Για να γνωρίζουν οι επόμενες γενιές ότι υπήρξαν άνθρωποι που δεν συμβιβάστηκαν με την ιδέα πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Και αν υπάρχει ένα μήνυμα που θέλω να κρατήσουμε όλοι από αυτή τη δύσκολη περίοδο, είναι αυτό: Η ΕΔΕΚ δεν θα σωθεί από έναν άνθρωπο. Αλλά από όλους μας. Θα σωθεί αν αποφασίσουμε όλοι μαζί ότι αξίζει να τη σώσουμε. Εχουμε την ευθύνη να υπηρετούμε αυτό το κόμμα και το κόμμα την πατρίδα μας. Απέναντι στις δυσκολίες της εποχής, οφείλουμε να σταθούμε ενωμένοι και δυνατοί. Να επιστρέψουμε στις επάλξεις. Να ξαναγίνουμε η ΕΔΕΚ της αντίστασης, της διεκδίκησης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ελπίδας και των ιδεών και αξιών του Βάσου Λυσσαρίδη. Και όταν οι επόμενες γενιές κοιτάξουν πίσω σε αυτή την περίοδο που ζούμε εμείς σήμερα, θέλω να μπορούν να πουν ότι, όταν η ΕΔΕΚ βρέθηκε μπροστά στον κίνδυνο, οι άνθρωποί της δεν γύρισαν την πλάτη. Έμειναν. Πάλεψαν. Ένωσαν τις δυνάμεις τους. Και έδωσαν στο κόμμα τους μια νέα αρχή. Αυτό είναι το χρέος μας.
Αυτή είναι η ευθύνη μας. Αυτή είναι η αποστολή μας. Γιατί η ΕΔΕΚ ανήκει σε εκείνους που την ίδρυσαν, σε εκείνους που αγωνίστηκαν γι' αυτήν, σε εκείνους που συνεχίζουν να πιστεύουν σε αυτήν και, πάνω απ' όλα, στις γενιές που έρχονται. Και έχουμε χρέος να τους την παραδώσουμε ζωντανή. Πιο δυνατή. Πιο ενωμένη. Με την ελπίδα ξανά μπροστά της. Το πρώτο κεφάλαιο στη νέα σελίδα της ΕΔΕΚ ήδη ξεκίνησε να γράφεται. Η σελίδα γύρισε και δεν γυρίζει πίσω. Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, καλώς ήρθατε. Συνεχίζουμε μαζί. Γιατί η ΕΔΕΚ έχει παρελθόν που μας τιμά, παρόν που μας δοκιμάζει και μέλλον που έχουμε χρέος να κατακτήσουμε όλοι μαζί. Σας ευχαριστώ.