Το Πόρισμα της Αρχής Κατά της Διαφθοράς επιβεβαίωσε όσα γνωρίζει ο κόσμος όλος για τα έργα και τις ημέρες του Νίκου Αναστασιάδη και της κυβέρνησης ΔΗΣΥ, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΑΚΕΛ.

Την ίδια ώρα, κάνει λόγο για διαπλοκή, εξευτελισμό του κράτους, ποδηγέτηση των θεσμών, κατάχρηση εξουσίας, σκάνδαλα, σύγκρουση συμφέροντος «και όλα αυτά για να συντελεστεί ένα φαγοπότι δισεκατομμυρίων πάνω στην πλάτη του λαού». Σύμφωνα με το ΑΚΕΛ, ο κυπριακός λαός δεν περίμενε το Πόρισμα «για να μάθει ποιος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης και ότι η διακυβέρνησή του είναι ντροπή για τη χώρα». Τώρα όμως, συνεχίζει η ανακοίνωση, με το Πόρισμα της Αρχής Κατά της Διαφθοράς, κρίνονται εκ νέου και ξεσκεπάζονται όλοι οι άλλοι, οι συνεργοί και οι συνήγοροί του.

Το ΑΚΕΛ αναφέρει τα εξής:

• Δεν αρκεί να αυτοεξαιρεθούν από τη διερεύνηση ο Γενικός και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Να παραιτηθούν πρέπει, εδώ και τώρα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, οποιαδήποτε είδους ποινική διερεύνηση θα καταλήξει στην κρίση του Γενικού Εισαγγελέα. Πώς μπορεί να υπάρξει αντικειμενική κι αμερόληπτη διαδικασία ενόσω στην ηγεσία της Εισαγγελίας βρίσκονται δύο διορισμένοι από τον Νίκο Αναστασιάδη οι οποίοι ήταν και οι ίδιοι προσωπικά μέλη της κυβέρνησης που έστησε όλο αυτό το κύκλωμα διαπλοκής;
• Η ηγεσία του ΔΗΣΥ ως πότε θα κρύβεται; Νομίζουν ότι πείθουν κανένα όταν δηλώνουν εκ του ασφαλούς ότι θέλουν διερεύνηση, την στιγμή που γνωρίζουν ότι η Εισαγγελία είναι στα χέρια του συστήματος Αναστασιάδη; Παραμένουν άραγε περήφανοι για τον Νίκο Αναστασιάδη και την κυβέρνησή του; Και τελικά, όταν ισχυρίζονται ότι έσωσαν την χώρα εννοούν αυτό το πέλαγος σκανδάλων και βρωμιάς;
• Ο δε Νίκος Χριστοδουλίδης επιμένει άραγε ότι η κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν ήταν διεφθαρμένη; Συναισθάνεται πόσο εκτεθειμένος είναι και ο ίδιος ως παιδί και προϊόν αυτού του συστήματος;

«Το ΑΚΕΛ διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι θα πιέσουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να μην διαφύγει κι αυτή τη φορά ο Νίκος Αναστασιάδης και το κύκλωμά του από τη Δικαιοσύνη. Να μην αφεθούν τα πλοκάμια του να εμποδίσουν το έργο της δίωξης και της δικαιοσύνης. Είναι το ελάχιστο χρέος προς τον κυπριακό λαό ο οποίος την ώρα που βίωνε κουρέματα, εκποιήσεις, φτωχοποίηση έβλεπε μια διαπλεκόμενη ελίτ να συσσωρεύει ιλιγγιώδη πλούτη».