Όταν ο Γιώργος Βασιλείου, ο οποίος είχε εκλεγεί τον Φεβρουάριο του 1988 στην προεδρία της Δημοκρατίας με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, μετέβαινε το καλοκαίρι του 1989 στη Νέα Υόρκη για συνάντηση με τον Ραούφ Ντενκτάς στο πλαίσιο μιας νέας προσπάθειας διαλόγου για επίλυση του Κυπριακού, ο Τάσσος Παπαδόπουλος εξηγούσε εύγλωττα όπως πάντα, τους λόγους που ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Σπύρος Κυπριανού, θα συνόδευε τον πρόεδρο στην αμερικανική μεγαλούπολη: «Ο κ. Κυπριανού πηγαίνει στη Νέα Υόρκη ως εκφραστής της πατριωτικής και ασυμβίβαστης με το τουρκοπροσκύνημα, πολιτικής. Πηγαίνει εκεί, όχι γιατί συμφωνεί με την πολιτική του εθνικού ξεπουλήματος που υποστηρίζει ο πρόεδρος Βασιλείου. Αλλά ως εκφραστής της εθνικής αξιοπρέπειας και αντίστασης».