Όταν το βρετανικό αντιτορπιλικό «HMS Dragon» έφτανε στην Κύπρο την περασμένη εβδομάδα, τρεις εβδομάδες μετά το πλήγμα ενός ιρανικού drone «Shahed» στη βάση του Ακρωτηρίου, και ενώ στην ευρύτερη νοτιοανατολική Μεσόγειο έχει αναπτυχθεί λόγω πολέμου μια τεράστια αεροναυτική αρμάδα από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια μερίδα χρηστών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης έγραφαν σκωπτικά πως «τερμάτισε και ο Αστραχάν». Κι όντως η εικόνα του πάλαι ποτέ κραταιού Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού να αναπτύσσει ένα υπερσύγχρονο αντιτορπιλικό… τελευταίο στην περιοχή, ενώ κυρίαρχο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου πλήγηκε, μεγεθύνεται υπό το βάρος των εξελίξεων και τη συνεχιζόμενη σύγκρουση Ιράν-ΗΠΑ-Ισραήλ. Οι εξελίξεις στην περιοχή μετά τις 28 Φεβρουαρίου όχι μόνο αλλάζουν άρδην τις ισορροπίες δυνάμεων από τα Στενά του Ορμούζ μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο αλλά εγγράφουν, εκ νέου, τόσο στην Κύπρο όσο και διεθνώς το μέλλον των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων (BSA). Μιας πτυχής που είτε ιδωθεί ως αποικιακό κατάλοιπο, είτε ως προς τη διάσταση της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Δύσης σε ένα υποσύστημα (Ανατολική Μεσόγειος) που την τελευταία δεκαετία επιταχύνεται ως επίκεντρο εξελίξεων, θα απασχολήσει τα επόμενα χρόνια την εσωτερική συζήτηση, τις επιμέρους πτυχές του Κυπριακού και των σχέσεων Η.Β.-Κύπρου αλλά και την επιστροφή της Δύσης στην περιοχή.