Μια τεράστια αρχαία βελανιδιά, που συνδέεται με τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών, ενδέχεται να «πέθανε από υπερβολική αγάπη».

Η «Major Oak» (Μεγάλη Δρυς), η βελανιδιά ηλικίας 1.200 ετών στο Δάσος του Σέργουντ, πιστεύεται ότι «πέθανε», αφού δεν έβγαλε φύλλα αυτή την άνοιξη, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Βασιλική Εταιρεία Προστασίας των Πτηνών.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο αιώνων, οι αμέτρητοι επισκέπτες που πάτησαν το χώμα γύρω από τη αειθαλή δρυ για να θαυμάσουν τα γέρικα κλαδιά και την πλούσια κομοστέγη της, συμπίεσαν το έδαφος γύρω της, εμποδίζοντας έτσι το βρόχινο νερό να φτάνει στο ριζικό σύστημα του δέντρου, ανέφερε η περιβαλλοντική οργάνωση.

Και στο παρελθόν είχαν κυκλοφορήσει φήμες ότι το δέντρο είχε πεθάνει, καθώς το δάσος βρίσκεται υπό απειλή εδώ και χρόνια. Κι αν μέχρι σήμερα οι φήμες αυτές διαψεύδονταν, σύμφωνα με την οργάνωση πλέον δυστυχώς επιβεβαιώνονται. 

«Το γεγονός ότι το δέντρο δεν έβγαλε φύλλα φέτος είναι σπαρακτικό για όλους», παραδέχεται η Χόλι Ντρέικ της RSPB στη σχετική ανακοίνωση.

Θρυλείται πως το δέντρο αυτό είχε προσφέρει καταφύγιο στον Ρομπέν των Δασών, τον θρυλικό ληστή του 13ου αιώνα που έκλεβε από τους πλούσιους και έδινε στους φτωχούς και ο οποίος βρήκε καταφύγιο στο δάσος όταν τον καταδίωκε ο σερίφης του Νότιγχαμ.

Η βελανιδιά είχε πρωτοαναφερθεί σε ένα βιβλίο για τις βελανιδιές του ταγματάρχη Χέιμαν Ρουκ το 1790, αναφορά που προκάλεσε το πρώτο κύμα μαζικών συρροής θαυμαστών στο δάσος.

Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί τι προκάλεσε το θάνατο του δέντρου. Ωστόσο, οι ειδικοί επικαλούνται αφενός την επίδραση των εκατομμυρίων επισκεπτών, αφετέρου της κλιματικής αλλαγής, η οποία έχει προκαλέσει καύσωνες και ξηρασία.

Ειδικοί γεωπόνοι και δενδρολόγοι διαπίστωσαν εκτεταμένη ζημια στο ριζικό σύστημα της βελανιδιάς. 

«Τα αρχαία δέντρα όπως η Major Oak είναι οι “λευκοί ρινόκεροι της προστασίας της φύσης στο Ηνωμένο Βασίλειο”, αλλά η παρακμή τους είναι πολύ λιγότερο ορατή», δήλωσε ο Εντ Πάιν, του Woodland Trust. «Η διάσωσή τους είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία του κόσμου στον οποίο ζούμε, και όμως τα περισσότερα εξαφανίζονται αθόρυβα, χωρίς την αναγνώριση ή τη φροντίδα που δόθηκε στη Major Oak.»

Εκτός από τη θέση του στη λαϊκή παράδοση, το δάσος είναι γνωστό για τις βελανιδιές του Σέργουντ, από τις οποίες κατασκευάστηκαν τα πλοία του Βασιλικού Ναυτικού του αντιναυάρχου Οράτιου Νέλσον στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς και για την ξυλεία που χρησιμοποιήθηκε στη στέγη του καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.

«Η “Μεγάλη Δρυς” θα συνεχίσει να στέκεται στην καρδιά του Σέργουντ ως φυσικό μνημείο που μπορούν να επισκεφθούν οι επισκέπτες, συντηρώντας τον μύθο του Ρομπέν των Δασών και συνεχίζοντας να προσφέρει τόση υποστήριξη στο οικοσύστημα του δάσους μετά το θάνατό της όση και κατά τη διάρκεια της ζωής της», δήλωσε ο Ντρέικ.

«Αν και η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί το τέλος της Major Oak ως ζώντος δέντρου, δεν σηματοδοτεί το τέλος της ιστορίας του. Η εμβληματική βελανιδιά παραμένει μια ισχυρή παρουσία στο τοπίο και ένα διαχρονικό κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Το δέντρο και το έδαφος κάτω από αυτό θα συνεχίσουν να αποτελούν ζωτικό καταφύγιο για την άγρια φύση, ενώ η γνώση που αποκτήσαμε φροντίζοντας τη Major Oak θα συμβάλει στη διατήρηση άλλων αρχαίων βελανιδιών σε ολόκληρη τη χώρα», αναφέρει η RSPB.