Κατά 30 δισ. ευρώ αναμένεται να αυξηθούν την επόμενη διετία τα έσοδα από τόκους των ευρωπαϊκών τραπεζών, καθώς η αύξηση των δανείων και η αντιστάθμιση κινδύνου (hedging) υπερκαλύπτουν την πτώση που προκαλείται στην κερδοφορία λόγω των χαμηλότερων επιτοκίων.

Η αύξηση των καθαρών εσόδων από τόκους (NII), βασική πηγή κερδών για τις τράπεζες, αναμένεται να ανακάμψει το 2026 και το 2027, μετά τη στασιμότητα που εκτιμάται πως σημειώθηκε το 2025 εξαιτίας της μείωσης των επιτοκίων από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες.

Αναλυτές της UBS εκτιμούν ότι τα NII θα αυξηθούν κατά 3% το 2026 και κατά 4,5% το 2027, από 371 δισ. ευρώ σε 399 δισ. ευρώ στις ευρωπαϊκές τράπεζες την επόμενη διετία.

Τα NII, η διαφορά μεταξύ των τόκων που παίρνουν οι τράπεζες από τους δανειολήπτες και αυτών που καταβάλλουν στους καταθέτες, αποτελούν τον κύριο μοχλό των τραπεζικών κερδών από το 2022, όταν και ξεκίνησε ο κύκλος σύσφιγξης της νομισματικής πολιτικής. Εξ ου και στο ίδιο διάστημα ανέκαμψαν οι τιμές των τραπεζικών μετοχών στην Ευρώπη. Τα καθαρά κέρδη από τόκους υπολογίζεται ότι αυξήθηκαν κατά μόλις 2 δισ. ευρώ το 2025, σύμφωνα με τη UBS. Ωστόσο, ο συνδυασμός της αύξησης των δανείων, των τεχνικών διαρθρωτικής αντιστάθμισης κινδύνου και της διαφοράς στην ταχύτητα με την οποία οι τράπεζες σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες επωφελούνται από τα υψηλότερα επιτόκια αναμένεται να οδηγήσει σε ανάκαμψη.

«Περίπου τα δύο τρίτα των καθαρών εσόδων από τόκους στην Ευρώπη προέρχονται από αγορές που αργούν να επωφεληθούν από τα υψηλότερα επιτόκια, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Ολλανδία, και οι οποίες συνεχίζουν να αναπτύσσονται ακόμη και όταν τα επιτόκια μειώνονται», δήλωσε σύμφωνα με τους Financial Times ο Τζέισον Νέιπιερ, επικεφαλής της έρευνας για τις ευρωπαϊκές τράπεζες στη UBS.

Ειδικότερα, οι γαλλικές τράπεζες επωφελήθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση από τα υψηλότερα επιτόκια, επειδή η αγορά στεγαστικών είναι προσανατολισμένη προς τα δάνεια σταθερού επιτοκίου. Επίσης, η κερδοφορία τους δέχεται πίεση από έναν απαρχαιωμένο λογαριασμό, ο οποίος σχεδιάστηκε πριν από 200 χρόνια για να βοηθήσει στην αποκατάσταση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας μετά τους πολέμους του Ναπολέοντα. Σύμφωνα με αυτόν, τα επιτόκια συνδέονται με τον πληθωρισμό και καθορίζονται εν μέρει από την κυβέρνηση, υποχρεώνοντας τις τράπεζες να πληρώνουν περισσότερα για τις καταθέσεις.

Σύμφωνα με τους Financial Times, ο Νέιπιερ δήλωσε ότι σε αγορές όπου τα καθαρά επιτοκιακά περιθώρια αντιδρούν πολύ γρήγορα στις αλλαγές των επιτοκίων, όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, άγγιξαν το χαμηλότερο σημείο περίπου στα μέσα του 2025. Οι τράπεζες σε αυτές τις χώρες αναμένεται να δουν μια αύξηση την επόμενη διετία, εν μέρει λόγω της αύξησης των δανείων.

Αναλυτές της Deutsche Bank δήλωσαν ότι η σταθεροποίηση των περιθωρίων και η συνεχής επιτάχυνση της αύξησης των δανείων σημαίνουν ότι τα έσοδα από τόκους «θα επανέλθουν σε κύριο μοχλό ανάπτυξης των εσόδων το 2026». Τα έσοδα από προμήθειες και άλλους είδους έσοδα αποτέλεσαν την κύρια πηγή αύξησης των εσόδων για τις ευρωπαϊκές τράπεζες το 2025, πρόσθεσαν. Οι τράπεζες διαχειρίζονται επίσης τις διακυμάνσεις των επιτοκίων μέσω τεχνικών διαρθρωτικής αντιστάθμισης κινδύνου. Οι αναλυτές της Morgan Stanley δήλωσαν: «Με τον κύκλο μείωσης των επιτοκίων στην Ευρωζώνη να έχει τελειώσει ή να πλησιάζει στο τέλος του, πιστεύουμε ότι τα καθαρά έσοδα από τόκους έφτασαν στο χαμηλότερο σημείο τους για τον τομέα συνολικά (κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2025) και από εδώ και πέρα θα επιταχυνθούν, με ώθηση από την πιο απότομη καμπύλη αποδόσεων και την αύξηση του όγκου».

Στο μεταξύ, η UBS προβλέπει ότι η αύξηση των δανείων σε όλες τις ευρωπαϊκές τράπεζες θα ανέλθει σε 4% ετησίως τα επόμενα δύο χρόνια, από 3% το 2025. Οι προβλέψεις για ζημίες από δάνεια αναμένεται επίσης να παραμείνουν σταθερές στα 54 δισ. ευρώ και 56 δισ. ευρώ το 2026 και το 2027 αντιστοίχως.

Η απότομη άνοδος των μακροπρόθεσμων επιτοκίων έχει τροφοδοτήσει ράλι των μετοχών των ευρωπαϊκών τραπεζών, το οποίο, σύμφωνα με τις προβλέψεις των αναλυτών, αναμένεται να συνεχιστεί έως το 2026.