Η ακραία ζέστη δεν περιορίζεται πλέον στα δελτία καιρού και στις αυξημένες ανάγκες για κλιματισμό. Περνάει στα χωράφια, μειώνει τις αποδόσεις των καλλιεργειών και δημιουργεί έναν νέο πονοκέφαλο για τις τιμές των τροφίμων. Σιτηρά, γάλα και φυλλώδη λαχανικά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, καθώς οι διαδοχικοί καύσωνες και η παρατεταμένη ξηρασία πλήττουν όλο και μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής γεωργίας.

Οι ισχυρότερες ανησυχίες αφορούν τα σιτηρά. Οι επαναλαμβανόμενοι καύσωνες περιόρισαν τον χρόνο κατά τον οποίο γεμίζει ο καρπός των χειμερινών καλλιεργειών, επισπεύδοντας τον θερισμό και μειώνοντας το μέγεθος και την ποιότητα των σπόρων.

Οι ευρωπαϊκές προβλέψεις για τις αποδόσεις των χειμερινών καλλιεργειών έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω κατά 1% έως 4%, με τη συνολική παραγωγή σιτηρών να υπολογίζεται πλέον περίπου 1% χαμηλότερα από τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας. Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι περικοπές για το καλαμπόκι και τον ηλίανθο, όπου οι εκτιμήσεις μειώθηκαν κατά 6%-7%.

Η Βρετανία αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζει ο Guardian, η συνολική παραγωγή σιτηρών και ελαιούχων σπόρων αναμένεται να περιοριστεί στα 18,5 εκατ. τόνους, επίδοση που θα είναι η χειρότερη από το 1984, όταν ξεκίνησε η καταγραφή συγκρίσιμων στοιχείων.

Η μέση απόδοση του σιταριού εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στους 6,7 τόνους ανά εκτάριο, από περίπου 7,9 τόνους σε μια συνηθισμένη χρονιά. Η απώλεια 2,5 εκατ. τόνων σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις μεταφράζεται σε περίπου 390 εκατ. στερλίνες χαμένων εσόδων για τους αγρότες.

Οι επιπτώσεις δεν σταματούν στο αλεύρι και στο ψωμί. Το καλαμπόκι, το κριθάρι και άλλα σιτηρά χρησιμοποιούνται ευρέως ως ζωοτροφές. Εάν η παραγωγή μειωθεί και οι τιμές τους αυξηθούν, οι πιέσεις μπορούν σταδιακά να περάσουν στο κρέας, στα αυγά και στα γαλακτοκομικά.

Οι κτηνοτρόφοι αντιμετωπίζουν ένα διπλό πρόβλημα. Από τη μία πλευρά, οι υψηλές θερμοκρασίες μειώνουν την όρεξη και την παραγωγικότητα των ζώων. Από την άλλη, η ξηρασία εμποδίζει την ανάπτυξη του χόρτου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή χειμερινής τροφής. Στη Βρετανία, η ανάπτυξη των βοσκοτόπων έχει περιοριστεί περίπου στο μισό του φυσιολογικού για την εποχή, ενώ η παραγωγή γάλακτος εμφανίζεται ήδη μειωμένη κατά περίπου 1%.

Ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα φυλλώδη λαχανικά. Το μαρούλι αναπτύσσεται ιδανικά σε θερμοκρασίες κοντά στους 20 βαθμούς Κελσίου και αρχίζει να καταπονείται ήδη από τους 24 βαθμούς. Οταν η θερμοκρασία ξεπερνάει τους 35 βαθμούς, μεγάλο μέρος της παραγωγής μπορεί να καταστεί ακατάλληλο για πώληση.