Ζητήματα που αφορούν τη νομιμότητα της απόκτησης και την αδιάσπαστη αλυσίδα κατοχής συγκεκριμένων τεκμηρίων ανέδειξε η υπεράσπιση των κατηγορουμένων κατά τη δικάσιμο της Δευτέρας ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, στο πλαίσιο της εκδίκασης της υπόθεσης της Ιεράς Μονής Αββακούμ. Το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του επί της ένστασης στις 20 Ιουλίου.

Η σημερινή διαδικασία άρχισε με την κατάθεση ως μάρτυρα της αστυφύλακα Α.Χ., η οποία ανέφερε ότι, κατόπιν οδηγιών, παρέλαβε στις 13 Ιουλίου από έναν εκ των ανακριτών της υπόθεσης, τα τεκμήρια που επρόκειτο να κατατεθούν στο Δικαστήριο και τα έθεσε υπό τη φύλαξή της.

Ακολούθως, κατατέθηκε μεγάλος αριθμός τεκμηρίων, ενώ κατά την παρουσίαση ορισμένων από αυτά η υπεράσπιση υπέβαλε ένσταση ως προς το παραδεκτό τους.

Ο συνήγορος υπεράσπισης του πρώτου κατηγορούμενου, Κωστής Ευσταθίου, υποστήριξε ότι η μάρτυρας μπορεί να καταθέσει μόνο για το γεγονός ότι παρέλαβε τα τεκμήρια και τα διατήρησε υπό τη φύλαξή της, όχι όμως για το τι προηγήθηκε μέχρι να περιέλθουν στην κατοχή της.

«Σε καμία περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα η νομιμότητα της κατοχής των τεκμηρίων. Ακόμη και αν δεν γίνει δεκτή η θέση μας, δεν έχει αποδειχθεί η αδιάσπαστη αλυσίδα κατοχής τους μέχρι την παράδοσή τους στην Αστυνομία», ανέφερε.

Όπως υποστήριξε, δεν έχει αποδειχθεί ποιος εντόπισε τα αντικείμενα, ποιος τα παρέλαβε, πού φυλάχθηκαν, ποια πρόσωπα είχαν πρόσβαση σε αυτά και ποια ήταν η διαδρομή τους μέχρι να παραδοθούν στην Αστυνομία. Κατά την υπεράσπιση, τα στοιχεία αυτά είναι κρίσιμα, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρξε οποιαδήποτε παρέμβαση ή αλλοίωση των τεκμηρίων.

Ο κ. Ευσταθίου υποστήριξε ακόμη ότι η αποδοχή των τεκμηρίων στο παρόν στάδιο θα στερούσε από την υπεράσπιση το δικαίωμα αντεξέτασης των προσώπων που σχετίζονται με την απόκτηση και φύλαξή τους, κάνοντας λόγο για παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τη σχετική νομολογία.

Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση της υπεράσπισης ότι ορισμένα από τα εν λόγω τεκμήρια αποτελούν προϊόν παράνομης εισόδου και αφαίρεσης αντικειμένων από τη Μονή Αββακούμ, υποστηρίζοντας ότι εγείρεται ζήτημα εφαρμογής του άρθρου 35 του Συντάγματος, το οποίο επιβάλλει στις κρατικές αρχές να ενεργούν σύμφωνα με τον Νόμο.

Τις θέσεις αυτές υιοθέτησε και ο συνήγορος υπεράσπισης του δεύτερου κατηγορούμενου, Ευστάθιος Ευσταθίου, διευκρινίζοντας ότι η ένσταση αφορά αποκλειστικά τη νομιμότητα της απόκτησης, της παράδοσης και της φύλαξης των συγκεκριμένων τεκμηρίων.

Όπως ανέφερε, όταν τεκμήρια προέρχονται από τη Μονή ή από προσωπικούς, ιδιωτικούς και θρησκευτικούς χώρους, δεν μπορεί να θεωρείται αυτονόητο ότι οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο είχε νόμιμη εξουσία να τα αφαιρέσει και να τα παραδώσει στην Αστυνομία.

Υποστήριξε ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να αποδεικνύεται ποιος εντόπισε τα αντικείμενα, σε ποιον χώρο βρίσκονταν, ποιος τα παρέλαβε, με ποια εξουσία τα μετέφερε και πώς διασφαλίστηκε η ακεραιότητά τους μέχρι να περιέλθουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, το άρθρο 110 του Συντάγματος για το αυτοδιοίκητο της Εκκλησίας της Κύπρου, καθώς και συνταγματικές διατάξεις που αφορούν την προστασία της ιδιωτικής ζωής, της κατοικίας και της θρησκευτικής ελευθερίας.

Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, Βασίλης Μπίσσας, υποστήριξε ότι οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης είναι γενικοί και ουσιαστικά επαναλαμβάνουν ζητήματα επί των οποίων το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί με την ενδιάμεση απόφασή του της 1ης Ιουλίου.

Ανέφερε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 35 του περί Αποδείξεως Νόμου, η μάρτυρας μπορεί να καταθέσει τα τεκμήρια που βρίσκονται στην κατοχή της και τα αναγνωρίζει, ενώ ζητήματα όπως η αδιάσπαστη αλυσίδα κατοχής, ο τρόπος εξασφάλισής τους και η αξιοπιστία τους θα αξιολογηθούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης.

«Η υπεράσπιση δεν στερείται κανενός δικαιώματος αντεξέτασης μόνο και μόνο επειδή η σημερινή μάρτυρας βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου αποκλειστικά για σκοπούς κατάθεσης των τεκμηρίων», ανέφερε, προσθέτοντας ότι τα πρόσωπα που σχετίζονται με την παραλαβή των τεκμηρίων περιλαμβάνονται στον κατάλογο μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής και θα κληθούν να καταθέσουν στο Δικαστήριο.

Αναφερόμενος, εξάλλου, στους ισχυρισμούς της υπεράσπισης που άπτονται του άρθρου 110 του Συντάγματος και της προστασίας δικαιωμάτων που αφορούν τη Μονή και τρίτα πρόσωπα, ο κ. Μπίσσας υποστήριξε ότι οι κατηγορούμενοι δεν μπορούν να προβάλλουν παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων που ανήκουν σε τρίτους.

Το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας όρισε στις 20/7 την έκδοση της απόφασής του επί της ένστασης και τη συνέχιση της διαδικασίας. Παράλληλα, όρισε νέα δικάσιμο στις 22/7.

Υπενθυμίζεται ότι οι μοναχοί Νεκτάριος και Πορφύριος αντιμετωπίζουν, μεταξύ άλλων, κατηγορίες που αφορούν συνωμοσία προς καταδολίευση, πλαστογραφία και χρήση πλαστών εγγράφων, κλοπή από αντιπρόσωπο, παράνομη κατοχή περιουσίας άνω των 63.000 ευρώ, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία και υποβολή ψευδούς φορολογικής δήλωσης.

Και οι δύο αρνούνται κάθε εμπλοκή και δεν έχουν παραδεχθεί οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.