Σε καταγγελία για αμέλεια στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, προέβη οικογένεια 72χρονης, η οποία έχασε τη ζωή της στο νοσηλευτήριο στις 18 Ιανουαρίου. Όπως καταγγέλλει η οικογένεια, δεν της είχαν χορηγηθεί τα φάρμακά της, παρά τις σχετικές διαβεβαιώσεις και το μπουκάλι με το νερό που βρισκόταν δίπλα της ήταν σφραγισμένο, γεγονός που καταδεικνύει, όπως αναφέρουν, την απουσία ακόμα και της στοιχειώδους φροντίδας. 

Με επιστολή προς τον Υπουργό Υγείας και τον ΟΚΥπΥ, υπέβαλαν καταγγελία κάνοντας λόγο για απαράδεκτες συνθήκες νοσηλείας που επικρατούν σε νοσηλευτήριο του ΟΚΥπΥ και οι οποίες, όπως αναφέρουν δυστυχώς, κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Σύμφωνα με ενημέρωση, ο Υπουργός Υγείας ζήτησε διερεύνση του περιστατικού και έκθεση γεγονότων από τον ΟΚΥπΥ.

Συγκεκριμένα, καταγγέλλουν τα όσα διαδραματίστηκαν με την 72χρονη ασθενή Κωνσταντία Νικολάου, η οποία νοσηλεύτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας το απόγευμα του Σαββάτου 17 Ιανουαρίου 2026, με κατάληξη τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 18 Ιανουαρίου 2026.

Σύμφωνα με τα γεγονότα, η ασθενής μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο στις 16:00, μετά από έντονη αδιαθεσία, συνεπεία νόσησης με COVID-19. Σύμφωνα με την καταγγελία, παρά τη σοβαρότητα της κατάστασής της, χρειάστηκε να περάσουν πέντε ολόκληρες ώρες, καθώς και επανειλημμένα τηλεφωνήματα προς τις Πρώτες Βοήθειες, μέχρι να σπεύσει ιατρός για να την εξετάσει. Η αρχική ιατρική εκτίμηση έκανε λόγο για σήψη.

Χάος λόγω περιστατικού πυροβολισμών στη Λάρνακα

Η ασθενής εισήχθη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων, με τους συγγενείς να κάνουν λόγο για κατάσταση χάους, λόγω σοβαρού περιστατικού με πυροβολισμούς που είχε προηγηθεί στη Λάρνακα. Το γεγονός αυτό, όπως αναφέρεται στην καταγγελία, είχε ως αποτέλεσμα οι υπόλοιποι ασθενείς να τεθούν στο περιθώριο, χωρίς την απαραίτητη ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα.

«Ο εφημερεύων ιατρός ενημέρωσε τους συγγενείς ότι δεν υπήρχε λόγος παραμονής συγγενικού προσώπου κοντά στην ασθενή, διαβεβαιώνοντάς τους ότι η κατάσταση της υγείας της θα εξελισσόταν ομαλά».

Σύμφωνα με την καταγγελία, το βράδυ της ίδιας ημέρας, οι συγγενείς επικοινώνησαν με τις Πρώτες Βοήθειες για να ενημερώσουν σχετικά με φάρμακα που η ασθενής όφειλε να λαμβάνει, λόγω άλλων προβλημάτων υγείας. «Η απάντηση που έλαβαν ήταν ότι τα φάρμακα θα της χορηγούνταν από το προσωπικό».

Στις 03:51 τα ξημερώματα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου, συνεχίζει η καταγγελία, η κόρη της ασθενούς επικοινώνησε εκ νέου με τις Πρώτες Βοήθειες για να ενημερωθεί για την κατάσταση της υγείας της. "Αρχικά, η νοσηλεύτρια ανέφερε ότι δεν είχε σαφή εικόνα της κατάστασης και μετά από λίγα λεπτά, ενημέρωσε ότι «όλα είναι μια χαρά»".

«Ωστόσο, μόλις είκοσι έξι λεπτά αργότερα, στις 04:17, το Νοσοκομείο επικοινώνησε με τον γιο της ασθενούς, ενημερώνοντάς τον ότι η μητέρα του απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς».

Το γεγονός αυτό, όπως αναφέρει η οικογένεια, γεννά εύλογα, σοβαρά και αμείλικτα ερωτήματα:

1. Τι άλλαξε μέσα σε λίγα λεπτά, από τη στιγμή που «όλα ήταν μια χαρά» μέχρι τον θάνατο της ασθενούς;
2. Υπήρχε συνεχής και επαρκής παρακολούθηση της κατάστασής της;
3. Μήπως η ασθενής είχε καταλήξει αρκετή ώρα νωρίτερα και αυτό διαπιστώθηκε μόνο μετά την επικοινωνία των συγγενών;
4. Λειτουργούσε και παρακολουθείτο το μηχάνημα καταγραφής ζωτικών σημείων και εφόσον ναι, γιατί δεν έγινε αντιληπτός οποιοσδήποτε συναγερμός και γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν εγκαίρως οι διαδικασίες ΚΑΡΠΑ;
5. Μήπως η ασθενής ήταν ουσιαστικά χωρίς επαρκή επίβλεψη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων;
6. Για ποιο λόγο δεν επιτράπηκε η παραμονή συγγενικού προσώπου, κάτι που ενδεχομένως να είχε αποτρέψει την τραγική κατάληξη;

Παράλληλα εκφράζουν την έκπληξή τους για το γεγονός ότι, όταν οι συγγενείς έσπευσαν στο Νοσοκομείο μετά την ανακοίνωση του θανάτου, διαπίστωσαν ότι:

• Δεν της είχαν χορηγηθεί τα φάρμακά της, παρά τις σχετικές διαβεβαιώσεις.
• Το μπουκάλι με το νερό που βρισκόταν δίπλα της ήταν σφραγισμένο, γεγονός που καταδεικνύει την απουσία ακόμα και της στοιχειώδους φροντίδας.

Με την παρούσα επιστολή καταγγέλλουμε, σημειώνουν, απερίφραστα τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και ζητούμε:

• Άμεση και πλήρη διερεύνηση της καταγγελίας,
• Λήψη άμεσων αποφάσεων για ουσιαστική στελέχωση του Νοσοκομείου με επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
• Διασφάλιση ότι κανένας ασθενής δεν θα παραμένει χωρίς συνεχή και ουσιαστική παρακολούθηση.
• Τερματισμό πρακτικών που προσβάλλουν το έργο που επιτελείται και μετατρέπουν τα δημόσια νοσηλευτήρια σε χώρους εγκατάλειψης και όχι περίθαλψης.

«Η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «παράπλευρη απώλεια» ενός υποστελεχωμένου συστήματος υγείας. Κάθε καθυστέρηση και κάθε αδιαφορία κοστίζει ζωές. Σημειώνεται ότι οι συνεχόμενες καταγγελίες για τις συνθήκες στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας θα έπρεπε ήδη να είχαν σημάνει συναγερμό».