Στο Μακάρειο Νοσοκομείο μεταφέρθηκε νεογνό, μετά τον εντοπισμό περιστατικού λεγεωνέλλωσης σε ιδιωτική κλινική στη Λευκωσία, προκαλώντας κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών.

Το περιστατικό εντοπίστηκε σήμερα, Παρασκευή (16/10), και το Υπουργείο Υγείας έδωσε οδηγίες για τη λήψη των απαραίτητων μέτρων και τη διενέργεια όλων των απαιτούμενων ενεργειών για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Το νεογνό νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Μακάρειου Νοσοκομείου. Σημειώνεται πως ο όροφος του ιδιωτικού νοσηλευτηρίου στον οποίο εντοπίστηκε το περιστατικό λεγεωνέλλωσης, έχει κλείσει με οδηγίες του Υπουργείου Υγείας.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας, τα νεογνά μεταφέρθηκαν σε άλλα νοσηλευτήρια, ενώ έχουν δρομολογηθεί πρόσθετοι περιβαλλοντικοί έλεγχοι. Παράλληλα, ενισχύθηκε η επιδημιολογική επιτήρηση, με ενημέρωση των αρμόδιων νοσοκομειακών μονάδων και των παιδιάτρων. Αξίζει να σημειωθεί πως μέχρι στιγμής, δεν έχει εντοπιστεί άλλο ύποπτο ή επιβεβαιωμένο περιστατικό που να συνδέεται με το συγκεκριμένο νοσηλευτήριο.

Το Υπουργείο Υγείας διαβεβαιώνει ότι λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας και την ασφάλεια των ασθενών, με ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία των νεογνών.

Σημειώνεται ότι η λεγεωνέλλωση δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά κυρίως μέσω της εισπνοής μικροσταγονιδίων νερού που περιέχουν το βακτήριο.

• Τι είναι η νόσος των λεγεωναρίων;

Πρόκειται για μια βαριά μορφή πνευμονίας, η οποία οφείλεται σε βακτηρίδια του γένους legionella. Πρόκειται για βακτηρίδια ευρέως διαδεδομένα στη φύση, τα οποία βρίσκονται στα περισσότερα συστήματα νερού και αποικίζουν εύκολα τα συστήματα ύδρευσης.

• Ποια περιβάλλοντα ευνοούν την ανάπτυξη της λεγιονέλλας;

Το βακτήριο της λεγιονέλλας αναπτύσσεται σε όλες τις συλλογές νερού, φυσικές και τεχνητές. Ιδανική θερμοκρασία νερού για τον πολλαπλασιασμό της λεγιονέλλας είναι οι 20 έως 45 βαθμοί Κελσίου. Ευνοϊκά περιβάλλοντα για την ανάπτυξή της είναι τα ντεπόζιτα και οι δεξαμενές ζεστού και κρύου νερού, οι σωλήνες με ελάχιστη ή καθόλου ροή νερού, όπως τα μη κατειλημμένα δωμάτια σε ξενοδοχειακές μονάδες, τα ιζήματα (βιομεμβράνες) και οι ακαθαρσίες των εσωτερικών επιφανειών σωλήνων και δεξαμενών, οι ίνες καουτσούκ και οι φυσικές ίνες σε αντιτριβικούς δακτυλίους και διατάξεις στεγάνωσης, οι θερμαντήρες νερού και οι δεξαμενές ζεστού νερού, οι εναποθέσεις αλάτων και οι διαβρώσεις σε σωλήνες, ντους και βρύσες.

Κρίσιμες θεωρούνται οι μεγάλες χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες ειδικά οι ξενοδοχειακές μονάδες παραμένουν κλειστές ή υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα το νερό του δικτύου διανομής να μένει «στάσιμο».

• Πώς μεταδίδεται η νόσος των λεγεωναρίων;

Η νόσος μεταδίδεται μέσω της εισπνοής μικροσκοπικών σταγονιδίων νερού (αερολύματα/αεροζόλ). Αερολύματα που περιέχουν λεγιονέλλα μπορεί να δημιουργηθούν κατά τη ροή του νερού από τη βρύση ή την κεφαλή του ντους, μέσω των φυσαλίδων που αναδύονται από το νερό στις πισίνες των spa ή από ορισμένα κλιματιστικά συστήματα. Δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, ούτε μέσω της χρήσης οικιακών κλιματιστικών ή κλιματιστικών αυτοκινήτων που διαθέτουν αερόψυκτο σύστημα.

• Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου;

Ξεκινάει συνήθως με συμπτώματα όπως πυρετός, ρίγος, κεφαλαλγία και πόνος στους μυς, τα οποία εκδηλώνονται 2 με 10 ημέρες μετά τη μόλυνση. Επειτα εμφανίζονται ξηρός βήχας και δυσκολία στην αναπνοή, συμπτώματα που μπορεί να εξελιχθούν σε βαριά πνευμονία. Το ένα τρίτο περίπου των ασθενών παρουσιάζει και διάρροια ή έμετο, ενώ οι μισοί ασθενείς περίπου εκδηλώνουν σύγχυση ή παραλήρημα. Υψηλότερο κίνδυνο να νοσήσουν έχουν τα άτομα άνω των 50 ετών, οι καπνιστές, όσοι λαμβάνουν αγωγή με κορτικοστεροειδή, τα άτομα με χρόνιες πνευμονοπάθειες, σακχαρώδη διαβήτη, νεοπλασματικά νοσήματα, νεφρική ανεπάρκεια και όσοι έχουν υποστεί μεταμόσχευση οργάνων.