Σε σοκ βρίσκεται η Ισπανία από τη σιδηροδρομική τραγωδία στην περιοχή Αδαμούθ, κοντά στην Κόρδοβα, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον 40 άνθρωποι. Το δυστύχημα σημειώθηκε αργά το απόγευμα της Κυριακής όταν ένα τρένο εκτροχιάστηκε, πέρασε στις παρακείμενες γραμμές και συγκρούστηκε με άλλο τρένο που ταξίδευε προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Το πρωί εκείνης της ημέρας, ο 53χρονος Αντόνιο Πέρεζ, όπως έκανε κάθε Κυριακή, άνοιξε τη δομή ηλικιωμένων που βρίσκεται στην περιοχή. Στο τέλος του απογεύματος, καθώς ετοιμαζόταν να κλείσει, ενημερώθηκε για έναν εκτροχιασμό τρένου. «Αυτό ήταν το μόνο που ξέραμε. Κάτι σοβαρό είχε συμβεί, αλλά δεν γνωρίζαμε την πλήρη έκταση του συμβάντος. Είπα ότι θα κρατούσα το κέντρο ανοιχτό για κάθε ενδεχόμενο», λέει.

Το συγκεκριμένο κτίριο έγινε τις επόμενες ώρες ο βασικός χώρος φιλοξενίας των οικογενειών των θυμάτων της τραγωδίας. Περίπου 50 άτομα πέρασαν τη νύχτα εκεί, περιμένοντας νέα για τους αγαπημένους τους. «Ηταν μια φρικτή νύχτα», είπε ο 53χρονος τη Δευτέρα το μεσημέρι, με το πρόσωπό του να δείχνει εμφανώς κουρασμένο υστερα από μια άυπνη νύχτα. «Είδα ανθρώπους να λιποθυμούν, ανθρώπους να κλαίνε», λέει. 

Η ομαλή λειτουργία της δομής ηλικιωμένων δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την υποστήριξη των κατοίκων του Δήμου της Κόρδοβας, ο οποίος έχει λίγο περισσότερους από 4.000 κατοίκους. Οι κάτοικοι πρόσφεραν φαγητό, χυμούς, εμφιαλωμένο νερό, γλυκά, κουβέρτες και ρούχα. Ολα αυτά βοήθησαν και τις Αρχές που επιχειρούσαν στο σημείο του δυστυχήματος. 

Ο Πέρεζ, ο οποίος είχε τη βοήθεια του γιου και της κόρης του, δεν χρέωσε κανέναν για τις υπηρεσίες που παρείχε, φτιάχνοντας εκατοντάδες καφέδες και σάντουιτς σε ένα βράδυ. «Ηταν το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε. Ολα έγιναν αυθόρμητα. Οταν οι άνθρωποι βλέπουν μια κατάσταση όπως αυτή βγάζουν το καλύτερο εαυτό τους», είπε. 

«Το λυπηρό είναι ότι βγάζουμε τον καλύτερο εαυτό μας μόνο σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις και όχι στην υπόλοιπη καθημερινή μας ζωή», λέει ο Χουάν Αντόνιο Σεμπριάν, ένας 69χρονος συνταξιούχος, ο οποίος αργά το βράδυ της Δευτέρας έδινε οδηγίες σε μια γυναίκα από το Μαρόκο, της οποίας η αδελφή δεν είχε ακόμη εντοπιστεί και δεν είχαν καταφέρει να επικοινωνήσουν μαζί της.

Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν επίσης γύρω από το νοσοκομείο πεδίου που είχε στηθεί στο δημαρχείο της πόλης. Μόλις συνειδητοποίησαν τη σοβαρότητα της κατάστασης, πολλοί πήγαν εκεί για να δουν πώς μπορούσαν να βοηθήσουν. «Ολοι έκαναν ό,τι μπορούσαν», είπε μια από τις κατοίκους, η Μαρί Τερέ Σάντσεζ, περίπου 50 ετών. 

Ο Αντρές Πάστορ, 53 ετών, ιδιοκτήτης ενός μεταλλουργείου, δώρισε μια γεννήτρια και προβολείς για να φωτιστεί η περιοχή όπου εργάζονταν οι διασώστες. Η βοήθειά του υπήρξε καίρια, τουλάχιστον μέχρι να φτάσουν οι Αρχές με τα κατάλληλα μέσα. 

«Μόλις είχα γυρίσει σπίτι από έναν αγώνα ποδοσφαίρου και έβλεπα όλο και περισσότερα ασθενοφόρα να περνούν. Δεν μπορούσα να μείνω άπραγος, οπότε πήγα να φέρω κουβέρτες, καλώδια και στρώματα για να βοηθήσω τους τραυματίες», αφηγείται ο γιος του Αντρές, ο 22χρονος Χούλιο Παστόρ.

«Τους βάλαμε να κάτσουν, τους τυλίξαμε και τους δώσαμε νερό και φαγητό. Είδα τραυματισμούς στο κεφάλι, άλλους με κατάγματα, ανθρώπους με αίματα που έρχονταν με φορεία. Αν αυτοί ήταν οι λιγότερο τραυματισμένοι, δεν θέλω να φανταστώ τους υπόλοιπους», λέει ο νεαρός, προσθέτοντας ότι πήρε μυοχαλαρωτικά για να μπορέσει να κοιμηθεί. 

Με πληροφορίες από El Pais