Στον φάκελο της δικογραφίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ που διαβιβάστηκε στη Βουλή το καλοκαίρι του 2025, υπήρχαν στοιχεία τα οποία επαναξιολογήθηκαν και αποτελούν σημαντικό μέρος των σημερινών δικογραφιών για τον «αμαρτωλό» οργανισμό. Πρόκειται για συνομιλίες που καταγράφηκαν την περίοδο 2020-2021 μεταξύ πολιτικών προσώπων, στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ και παραγωγών, με κοινό νήμα την είσπραξη κοινοτικών επιδοτήσεων. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, στη δικογραφία περιλαμβάνεται συνομιλία, τον Σεπτέμβριο του 2021, μεταξύ του διευθυντή του πολιτικού γραφείου του τότε υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και του προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτρη Μελά.

Διευθυντής γραφείου: «Αν μπορείς να πεις στον δικό μας εκεί, δεν ξέρω σε ποιον, να μας βγάλει μια λίστα για δικαιούχους στον νομό Αιτωλοακαρνανίας της κλημεντίνης, ΟΣΔΕ κλημεντίνης».

Μελάς: «Εντάξει».

Διευθυντής γραφείου: «Δηλαδή κλημεντίνη τι είναι δηλωμένο, πόσοι δικαιούχοι θέλω, και αν το έχει και ανά περιοχή ακόμα καλά ή ονόματα, αλλά το θέλω γιατί να δούμε αν είναι κάνα δύο-δυόμισι εκατομμύρια μήπως τα κόψουμε απ’ αλλού και τα βάλουμε να τα πάρουν οι δικοί μας κάτω COVID».

«Τι έγινε με τον τέτοιον;»

Τον Νοέμβριο του 2021 οι Εσωτερικές Υποθέσεις κατέγραψαν συνομιλίες μεταξύ του τότε προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτρη Μελά με βουλευτή της Βόρειας Ελλάδας, ο οποίος συγκαταλέγεται στον κατάλογο των 11 εν ενεργεία στελεχών της Νέας Δημοκρατίας για τους οποίους ζητείται άρση βουλευτικής ασυλίας. Ο βουλευτής Σερρών φέρεται να ρωτάει επίμονα τον κ. Μελά για την πορεία αιτήματος σε προηγούμενη επικοινωνία τους.

Βουλευτής: «Δεν μου λες, τι έγινε με τον τέτοιον;».

Μελάς: «Λοιπόν, κοίταξε να σου πω […], γιατί μου στέλνεις και κάποια μηνύματα με την υπομονή», ακούγεται να απαντά με ενοχλημένο ύφος ο πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ και συνεχίζει: «Είναι ο μοναδικός από τους 550 που εκκρεμεί το 2015 για να αρχίσουν να πληρώνονται που έχει πληρωθεί, που πληρώνονται 2019, 2020, 2021, ο μοναδικός, αυτό θέλω να το ξέρεις». Και πιο κάτω ο ίδιος ακούγεται να λέει: «Εγώ τον έβαλα τότε από το παράθυρο και πληρώθηκε το 2019, πληρώθηκε μετά το 2020 και τώρα πληρώνεται το 2021».

Σε άλλη συνομιλία, βουλευτής έχει καταγραφεί να ζητάει επίμονα από τον πρόεδρο του οργανισμού την παρέμβαση στο ψηφιακό σύστημα για να αλλάξουν τα δηλωθέντα στοιχεία ενός παραγωγού. «Αυτός ήταν τα θέματα με τα γάλατα. (…) Δεν τον αφήσαμε να κάνει τροποποιητική, με αποτέλεσμα, ενώ μπορεί, ενώ πρέπει να πάρει λεφτά, να μην τον αφήνουμε να πάρει λεφτά», ακούγεται να λέει ο βουλευτής. Και ο πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ απαντά: «Κανονικά οι διοικητικές πράξεις, άρα οι τροποποιήσεις είναι δική μας εφεύρεση. (…) Δεν τον άφηνε το σύστημα, αλλά αυτό, για αυτό σου εξήγησα πριν, επειδή μας έδωσε τη δυνατότητα, μόνο μία που να φαίνεται προφανές λάθος και ελέγχεται πλέον το σύστημα, δεν ήταν χειρόγραφα, όπως πριν που μας τα φέρνατε, τα αλλάζαμε και το βάζαμε στην άκρη και το κρύβαμε».

Η χαμένη ευκαιρία

Την περίοδο 2020-2021 χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για τον καθορισμό των βοσκοτόπων σε όλη την Ελλάδα, που αν είχε ολοκληρωθεί πιθανόν να μην υπήρχε σήμερα υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Στην πρώτη περίοδο της σημερινής κυβέρνησης –υπό την απειλή τότε μεγάλου προστίμου από την Ευρωπαϊκή Ενωση– είχε τροποποιηθεί η νομοθεσία για την καταγραφή και την ψηφιακή αποτύπωση των βοσκοτόπων.

Το σχέδιο προέβλεπε ότι οι περιφέρειες θα αναλάμβαναν να προκηρύξουν επιμέρους διαγωνισμούς για το συγκεκριμένο έργο, συνολικού ύψους 20 εκατ. ευρώ. «Οι περιφέρειες είχαν τα χρήματα για αυτό, και στις περιπτώσεις που τα χρήματα είχαν σπαταληθεί, το κόστος των διαγωνισμών θα καλυπτόταν από το υπουργείο, που θα έκανε αργότερα τους σχετικούς καταλογισμούς», είπε στην «Κ» πηγή που είχε χειριστεί τότε την υπόθεση.

Υπήρχαν τότε τέσσερις ή πέντε μεγάλες εταιρείες που μπορούσαν να αναλάβουν το έργο κι επιπλέον άλλες δέκα που θεωρούνταν «δορυφόροι» των πρώτων. Ηταν μεικτές εταιρείες τοπογράφων, δασολόγων και γεωπόνων. Τέθηκαν εξαρχής δικλίδες ώστε να μην «κολλήσει» το έργο, για παράδειγμα η ελάχιστη τιμή ανά στρέμμα και επίσης η πρόβλεψη ότι μία εταιρεία μπορούσε να αναλάβει τη χαρτογράφηση των βοσκοτόπων το πολύ σε δύο νομούς.

Παρ’ όλα αυτά, υπήρξε μια σειρά από προσφυγές, που έβαζαν εμπόδια στο έργο. Η ίδια πηγή είπε ότι μεταξύ των εταιρειών που διεκδικούσαν τότε κομμάτι της πίτας φέρεται να ανήκε σε συγγενικό πρόσωπο αυτοδιοικητικού παράγοντα, ο οποίος θεωρούσε ότι έμενε εκτός του διαγωνισμού. Τα επόμενα χρόνια το έργο της χαρτογράφησης των βοσκοτόπων από τις περιφέρειες δεν προχώρησε, είτε γιατί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου που είχε την εποπτεία δεν αντιλήφθηκε τη σημασία του έργου είτε λόγω προσφυγών και γραφειοκρατίας στη διοίκηση.