Γράφει ο Αλέξανδρος Λοθάνο

Δύο Αγιάρι στην ίδια πόλη (Ζαποπάν του Μεξικό). Ο Γιασίν και ο Καλίλ παίζουν σε Σουηδία και Τυνησία αντίστοιχα, αλλά δεν έχουν καμία συγγένεια, παρότι ο πρώτος κατάγεται από τη χώρα του δεύτερου.

Τα ξημερώματα σήμερα, Δευτέρα (15/06), η Σουηδία σκόραρε σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου μετά από 2.893 ημέρες. Και δεν το έκανε μία, αλλά δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε φορές, ξεκινώντας ιδανικά την παρουσία της στον έκτο όμιλο, με θύμα την Τυνησία (5-1).

Τον χορό έσυρε με το πρώτο γκολ (και δύο συνολικά) ο Γιασίν Αγιάρι, από Τυνήσιο πατέρα και Μαροκινή μητέρα, η οποία εργάζεται στην ΑΪΚ Στοκχόλμης, ομάδα της γενέτειρας του γιου της και στην οποία ανδρώθηκε, προτού τραβήξει την προσοχή της Μπράιτον.

Παρότι στα 22 του χρόνια σκόραρε σε Μουντιάλ, δεν πανηγύρισε το πρώτο γκολ (το έκανε στο δεύτερο), όπου φάνηκε να ζητάει συγγνώμη από τον πατέρα του Αζούζ. Τον άνθρωπο που το 2021 τον έπεισε να μην ανταποκριθεί στο κάλεσμα της εθνικής Τυνησίας και τον συμβούλευσε να παίξει με τη Σουηδία, γιατί «είναι η χώρα που τον καλωσόρισε και τον εξέλιξε».

Τα δάκρυα του Ντικ

Και ο Γιασίν έσπευσε να της το ανταποδώσει, σε ένα από τα πιο εμφατικά σκορ των πρώτων ημερών του 23ου Μουντιάλ, πίσω βεβαίως από το 7-1 της Γερμανίας επί του Κουρασάο στο Χιούστον, στο πλαίσιο του πέμπτου ομίλου.

Η πιο ξεχωριστή εικόνα, αναμφίβολα, τα πανηγύρια των νησιωτών μετά το γκολ της (προσωρινής) ισοφάρισης του Λιβάνο Κομενένσια και τα δάκρυα συγκίνησης του γηραιότερου προπονητή στην ιστορία της διοργάνωσης, 78χρονου Ολλανδού Ντικ Αντβοκαατ, ο οποίος επρόκειτο να μη δώσει το «παρών» στο Μουντιάλ γιατί παραιτήθηκε για να βρεθεί στο πλευρό της κόρης του που δίνει μάχη με τον καρκίνο.

Η μοίρα, όμως, είχε διαφορετική άποψη, αφού ο διάδοχός του, επίσης Ολλανδός Φρεντ Ρούτεν, παραιτήθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες, οι παίκτες του ζήτησαν να επιστρέψει γιατί η ιστορική πρόκριση ήταν δικό του επίτευγμα και, βλέποντας ότι είχε βελτιωθεί η υγεία της κόρης του, ο βετεράνος προπονητής μπόρεσε να ζήσει αυτή την ξεχωριστή εμπειρία.

Αρχισαν τα όργανα…

Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς Βραζιλία, βεβαίως, δεν είναι Παγκόσμιο Κύπελλο. Η τωρινή Βραζιλία, όμως, προκάλεσε πολλές αμφιβολίες με την εμφάνισή της στο (μάλλον κολακευτικό) 1-1 με το Μαρόκο στο Νιου Τζέρσεϊ, τα ξημερώματα της Κυριακής (14/06).

Στο γήπεδο που θα φιλοξενήσει τον μεγάλο τελικό (Κυριακή 19/07, 22.00), η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι απογοήτευσε τα εκατομμύρια των φιλάθλων της και δέχθηκε σκληρή κριτική από τον Τύπο, όχι μόνο τον τοπικό, αλλά και τον διεθνή.

Οι απαιτήσεις, άλλωστε, είναι μεγάλες από τη Σελεσάο. Καλό πρόσωπο καλείται να δείξει και η «βασίλισσα χωρίς στέμμα» Ολλανδία, η οποία άγγιξε τη νίκη στην αναμέτρηση με την Ιαπωνία στο Αρλινγκτον για τον πέμπτο όμιλο, αλλά έμεινε στο 2-2, δεχόμενη την ισοφάριση στο φινάλε.

Τα γκολ στο τέλος έχουν άλλη μαγεία και το διαπίστωσαν τόσο το Κατάρ, το οποίο πήρε τον πρώτο μουντιαλικό βαθμό της ιστορίας του κόντρα την Ελβετία (1-1) το βράδυ του Σαββάτου (13/06) με αυτογκόλ του Μίρο Μουχαΐμ στο 90’+4’, αλλά κυρίως η Ακτή Ελεφαντοστού, η οποία χάρη σε γκολ του Αμάντ Ντιαλό στο 90’ λύγισε τον Ισημερινό (1-0) και με το «καλημέρα» έκανε άλμα πρόκρισης στον πέμπτο όμιλο.

Παιδί της προσφυγιάς

Το πρώτο «μπαμ» της διοργάνωσης έλαβε χώρα τα ξημερώματα της Κυριακής (14/06) στο Βανκούβερ, όπου η Αυστραλία αιφνιδίασε την πολυδιαφημισμένη Τουρκία (2-0) στο πλαίσιο του τέταρτου ομίλου.

Ο 22χρονος τερματοφύλακας Πάτρικ Μπιτς έγραψε Ιστορία με οκτώ αποκρούσεις, αλλά τον δρόμο της νίκης άνοιξε ο 20χρονος Νέστορι Ιρανκούντα, ο οποίος έγινε ο νεαρότερος σκόρερ των «καγκουρό» σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Γεννημένος σε στρατόπεδο προσφύγων της Τανζανίας από γονείς που υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το Μπουρουντί για να ξεφύγουν από τον εμφύλιο πόλεμο, βρήκε την «Ιθάκη» του στο Περθ της Αυστραλίας και φροντίζει να ανταποδίδει όλα όσα έλαβε με γκολ μέσα στις τέσσερις γραμμές.

Μισός αιώνας υπομονή

Ηταν κοντός, άπειρος, δεν έκανε. Ετσι, τουλάχιστον, νόμιζαν όσοι αμφισβήτησαν τον Τζέιλεν Μπράνσον, ο οποίος τα ξημερώματα της Κυριακής (14/06) οδήγησε τους Νιου Γιορκ Νικς σε νίκη μέσα στο Σαν Αντόνιο επί των Σπερς (94-90) και στο πρώτο πρωτάθλημα ΝΒΑ για την ομάδα της Νέας Υόρκης μετά από 53 ολόκληρα χρόνια.

Με 45 πόντους από τους συνολικά 94 (!), ο γεννημένος στο Νιου Τζέρσεϊ γκαρντ ήταν ο απόλυτος MVP, γευόμενος τη χαρά της κατάκτησης αλλά και της δικαίωσης, αφού το 2022 βαρέθηκε να βρίσκεται στη σκιά του Λούκα Ντόντσιτς στους Ντάλας Μάβερικς, πόνταρε στην ομάδα της γενέτειράς του και δεν το μετάνιωσε.

«Αυτό ονειρεύτηκα πάντα. Γι’ αυτό ήρθα στη Νέα Υόρκη», είπε μετά το θριαμβευτικό 4-1 στους τελικούς, για την πρώτη ομάδα που κατακτά την ίδια σεζόν το πρωτάθλημα, αλλά και το Emirates NBA Cup.

Ενα μοναδικό νταμπλ με οδηγό τον Μπράνσον, ο οποίος είχε εντυπωσιακούς μέσους όρους στους τελικούς: 32,6 πόντους, 4,2 ριμπάουντ και 4,6 ασίστ για «έναν νέο σούπερ σταρ που γεννήθηκε», όπως είπε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ.

Παρότι οι τελικοί του ΝΒΑ δεν είχαν εντός γηπέδου ή λόγω παραγόντων την τοξικότητα των ελληνικών, δεν έλειψαν τα παρατράγουδα (ως συνήθως) στους πανηγυρισμούς, με 63 συλληφθέντες, πυροβολισμούς με τραυματία έναν 17χρονο, ζημιές σε καταστήματα και αυτοκίνητα, αλλά και δέκα αστυνομικούς τραυματίες. Και μη χειρότερα…

Με ένα όνειρο τρελό…

Στα 41 του χρόνια, είχε συμπληρώσει άλλα τόσα (-1) Γκραν Πρι χωρίς νίκη σε μια μυθική καριέρα με επτά παγκόσμια πρωταθλήματα στη Formula 1. Αλλά, στη Βαρκελώνη, το απόγευμα της Κυριακής (14/06), ο Λιούις Χάμιλτον είδε την ευκαιρία να πετύχει μια νίκη-δήλωση. Και δεν την άφησε να πάει χαμένη.

Ο Βρετανός οδηγός πανηγύρισε την πρώτη του νίκη με τη Ferrari, χάρη σε μια επιθετική τακτική και το γεγονός ότι ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος, Κίμι Αντονέλι (Mercedes), υποχρεώθηκε να αποχωρήσει, ενώ κυνηγούσε τον ομόσταβλό του, Τζορτζ Ράσελ.

Φουλ βρετανικό το βάθρο στο Γκραν Πρι του Μοντμελό, αφού δίπλα στον Χάμιλτον, εκτός από τον δεύτερο Ράσελ, βρέθηκε και ο περυσινός πρωταθλητής, Λάντο Νόρις (Mercedes – McLaren).

Αυτή η νίκη αποδεικνύει ότι η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός και δίνει τροφή για ένα τρελό (;) όνειρο, αυτό της διεκδίκησης του πρωταθλήματος από τον Χάμιλτον, ο οποίος μετά από επτά Γκραν Πρι είναι πλέον δεύτερος στη γενική κατάταξη, στο -41 από τον 19χρονο Ιταλό (115 έναντι 156), με τρίτο τον Ράσελ (106).