Γράφει ο Κώστας Βαϊμάκης

Ο Φλορεντίνο Πέρεθ, στην «προεκλογική του εκστρατεία», δεν έταξε συγκεκριμένο όνομα. Εταξε όμως «μεταγραφή αεροδρομίου» ύψους 150 εκατ. και άφησε τους «πιστούς» να ερμηνεύσουν τους «χρησμούς» του: θα είναι ο Ολίσε από την Μπάγερ; Θα είναι ο Aλβαρεζ από την Ατλέτικο; Τη στιγμή που ο αντίπαλός του έπεφτε στη μια «λακκούβα» μετά την άλλη, τάζοντας προπονητές και παίκτες με τους οποίους δεν είχε ποτέ συμφωνήσει (Κλοπ, Ρόδρι, Χάαλαντ), εισπράττοντας (έως και) οργισμένες απαντήσεις και απειλές μηνύσεων, ο Πέρεθ ακουμπούσε τα εκατομμύρια στο τραπέζι, χαμογελούσε με αυταρέσκεια και άφηνε όλο τον πλανήτη να ψάχνει ποιος θα είναι ο επόμενος παιχταράς που θα φορέσει τη φανέλα της «βασίλισσας».

Παράλληλα, είχε ήδη υπογράψει με τον Ζοσέ Μουρίνιο και περίμενε απλά την επανεκλογή του για να τον ανακοινώσει και επίσημα. Σε συνεργασία με τον Πορτογάλο προπονητή, είχε ήδη «τελειώσει» την υπόθεση του ελεύθερου Κονατέ από τη Λίβερπουλ, είχε πληρώσει τη ρήτρα του Ντούμφρις από την Iντερ και έκανε την «κλοπή» με τον Μπερνάρντο Σίλβα, που έφυγε από τη Σίτι και φλέρταρε με Μπάρτσα και «Ατλέτι», αλλά τελικά θα φορέσει τα λευκά της Ρεάλ. Μόλις ολοκληρώθηκαν όλα αυτά και ο Πέρεθ επανεξελέγη και ο Μουρίνιο ανακοινώθηκε, τα 150 εκατομμύρια παρέμεναν πάνω στο τραπέζι, «ζεστά» και ψάχνουν τον επόμενο προορισμό τους. Διότι τα λεφτά για τον Πέρεθ είναι ό,τι το πιστόλι για τους καουμπόηδες: άπαξ και βγει από τη θήκη του, τότε πρέπει να χρησιμοποιηθεί.

Και ξαφνικά Κουκουρέγια

Αντί όμως για Ολίσε, για Aλβαρεζ ή για κάποιον άλλον, μας προέκυψε από το πουθενά Κουκουρέγια. Χωρίς να υπάρχει ούτε φήμη, ούτε διαρροή, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση, η Ρεάλ ολοκλήρωσε τη μεταγραφή του αριστερού οπισθοφύλακα της Τσέλσι και χωρίς χρονοτριβή, με Κουκουρέγια και Ντούμφρις, ξεμπέρδεψε με τα δυο άκρα της άμυνας. Με τον Κονατέ έχει ήδη πάρει τον έναν από τους δυο (λογικά) στόπερ που θα ψωνίσει το καλοκαίρι, με τον Σίλβα βάζει μεσοεπιθετική ποιότητα (και γενικά ποιότητα) και μια σπουδαία προσωπικότητα στην ομάδα και περιμένουμε να δούμε τι άλλο ακολουθεί. Διότι από δω και πέρα, μπορεί και να έχει πολλή πλάκα.

Ο Πέρεθ, για να ευχαριστήσει τους ψηφοφόρους του, να χαροποιήσει τον λαό της Ρεάλ και να φανεί συνεπής στην ιστορία του, θα επιμείνει για τη μεταγραφή που θα ταράξει τα νερά. Να είστε σίγουροι ότι το ψάχνει, ότι κοιτάζει ρήτρες με τους συνεργάτες του, ότι μιλάει με μάνατζερ, ότι συμβουλεύεται ανθρώπους του ποδοσφαίρου για το χτύπημα που θα ταράξει τα νερά. Ο Ζοσέ Μουρίνιο, από τη δική του πλευρά, επειδή ακριβώς είναι ο Μουρίνιο και βασίζει το «είναι του» στην αμυντική λειτουργία που έχει στο μυαλό του, σε όποια ομάδα κι αν εργάζεται, θέλει να ξεκινήσει την αναγέννηση της Ρεάλ από τα «μπετά»: από την άμυνα, που θα του εξασφαλίζει ηρεμία στα μετόπισθεν, που θα κρατάει το «μηδέν» αρκετά συχνά και θα δίνει την ευχέρεια στους μεσοεπιθετικούς του να κυνηγάνε τα γκολ χωρίς άγχος.

Τάξη στο χάος

«Μα δεν είναι αυτή Ρεάλ», θα πει κάποιος – όποιος τολμάει όμως, ας πάει να το πει αυτό στο πρόσωπο του Μουρίνιο. Διότι όταν του ζήτησε ο Πέρεθ να επιστρέψει, δεν του ζήτησε να αλλάξει τις αρχές του, τη φιλοσοφία του, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο. Του ζήτησε να επιστρέψει για να βάλει τάξη στο χάος που εν πολλοίς ο ίδιος ο Πέρεθ δημιούργησε, με τον τρόπο που ανέχτηκε τα καπρίτσια των κακομαθημένων σταρ και έδιωξε τον Τσάμπι Αλόνσο αντί να τους τρίξει τα δόντια. Του ζήτησε να γυρίσει για να αποκτήσει ξανά η Ρεάλ αρχή, μέση και τέλος, ποδοσφαιρικές αρχές, πειθαρχία, ηρεμία στα αποδυτήρια και να μην ξανα-ρεζιλευτεί η ομάδα με μπουνιές και κλωτσιές μεταξύ συμπαικτών, όπως έγινε πριν από λίγες εβδομάδες.

Τι θα γίνει όμως αν έχουμε «μεταγραφικές μπουνιές» ή έστω ένα μπρα ντε φερ, ανάμεσα σε Φλορεντίνο Πέρεθ και Ζοσέ Μουρίνιο, με φόντο τις μεταγραφές; Αν ο πρόεδρος επιμείνει για μεταγραφή «αεροδρομίου» και ο προπονητής επιμείνει ότι χρειάζεται περισσότερα «εργαλεία» κι όχι έναν ακόμα ακριβοπληρωμένο σταρ; Εκεί, θα αναζητηθεί η χρυσή τομή: και τα «εργαλεία» θα αγοραστούν και πιθανότατα και ο Πέρεθ θα κάνει το «κομμάτι» του. Αλλά το ποιος θα παίζει και πόσο θα παίζει, είναι στο χέρι του Μουρίνιο και τότε θα δούμε αν μεγαλώνοντας μπορεί να βάλει λίγο νερό στο κρασί του, ή θα απολαύσουμε μια «ωραία ατμόσφαιρα» για μια ακόμα χρονιά στη Ρεάλ.