Πίστευε ακράδαντα ότι η εξουσία του δεν πήγαζε από τον λαό, αλλά κατευθείαν από τον Θεό, αντιπρόσωπος του οποίου στη Γη ήταν αυτός. «Εγώ είμαι το κράτος», έλεγε για την εξουσία του ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας. «Εγώ είμαι το ποδόσφαιρο», λέει ξεκάθαρα από τότε που κάθεται στον θρόνο της FIFA ο Τζοβάνι Βιντσέντσο Ινφαντίνο, «Τζιάνι» για φίλους και εχθρούς. Εχει αμέτρητους και από τους δύο, πάντα με σημείο αναφοράς το χρήμα, την εξουσία.

Πολύ καιρό πριν σηκώσει αυλαία το μεγαλύτερο (σε οικοδέσποινες χώρες, πόλεις – γήπεδα, ομάδες, αγώνες, διάρκεια, έσοδα) Παγκόσμιο Κύπελλο στην ιστορία, ο ένατος από το 1876 πρόεδρος της διεθνούς ποδοσφαιρικής συνομοσπονδίας, της πιο πλούσιας και ισχυρής ΜΚΟ στον πλανήτη, είχε βάλει τις βάσεις για το σχέδιο-βόμβα, το ωστικό κύμα του οποίου χτυπάει στην καρδιά του αθλήματος και απειλεί να το αλλάξει για πάντα.

Πώς προέκυψε η ιδέα

Σε αρχική συνεννόηση με τον Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρό του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, με τον οποίο ο Ινφαντίνο συνεργάστηκε στενά από το 2018 και μετά στο πλαίσιο της κοινής βορειοαμερικανικής υποψηφιότητας για τη διοργάνωση του Μουντιάλ, προέκυψε η ιδέα για την επόμενη μέρα, τόσο της εμπορευματοποίησης του ποδοσφαίρου όσο και της επαγγελματικής εκτόξευσης του Ιταλοελβετού δικηγόρου με λιβανέζικη υπηκοότητα από την πλευρά της συζύγου του.

Κομβικό ρόλο σε αυτό παίζει ο αδελφός του Τζάρεντ, δισεκατομμυριούχος Τζόσουα Κούσνερ, ο οποίος θα αναλάβει μέσω της επενδυτικής εταιρείας Thrive Capital και με τη στήριξη του τραπεζικού ιδρύματος της JPMorgan να εισαγάγει στη διοργάνωση των Παγκοσμίων Κυπέλλων Ανδρών – Γυναικών και του νεοσύστατου (από τον Ινφαντίνο) Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων περί τα 20 δισ. δολάρια, με το αζημίωτο φυσικά.

Βάσει του καταστατικού της FIFA, ο Ινφαντίνο μπορεί να παραμείνει στην προεδρία της για ακόμα μία τετραετία όταν λήξει η τωρινή το 2027, μέχρι δηλαδή το 2031. Μετά, όμως, ο 56χρονος παράγοντας φιλοδοξεί να παραμείνει στον (άκρως προσοδοφόρο) κόσμο του ποδοσφαίρου ως επίτροπος ή εκτελεστικός διευθυντής (λίγη σημασία έχει η ακριβής ιδιότητα) της FFE (Fifa Forward Enterprise). Της εταιρείας δηλαδή που θα διαχειρίζεται τα εμπορικά δικαιώματα των Μουντιάλ (μετάδοση, χορηγίες, εισιτήρια και αδειοδότηση), με μικρομετόχους τις 211 ομοσπονδίες-μέλη, οι οποίες θα κατέχουν ένα ποσοστό που θα τους εξασφαλίζει σταδιακά όλο και περισσότερα χρήματα, αλλά το οποίο θα μπορούν, εφόσον το επιθυμούν, να το εκποιήσουν. Με ποιον αποδέκτη; Μα τους ιδιώτες που θα έχουν πρόσβαση στο 20% με 30% των δικαιωμάτων της μεγαλύτερης αθλητικής διοργάνωσης του πλανήτη μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο Ινφαντίνο, ως επικεφαλής της συγκεκριμένης εταιρείας, θα έχει ετήσιο μισθό που θα αγγίζει τα 64 εκατ. δολάρια, όσα λαμβάνει ο επίτροπος του πρωταθλήματος φούτμπολ του NFL (National Football League), ο πιο ακριβοπληρωμένος παράγοντας στον πλανήτη. Το ποσό αυτό δεκαπλασιάζει τις τωρινές αποδοχές του Ινφαντίνο στη FIFA, οι οποίες «μετά βίας» φτάνουν στα 6 εκατ. δολάρια, μαζί με τα μπόνους.

Οι κίνδυνοι

Δημοσίως ο Ινφαντίνο δεν θα πει ποτέ «εγώ είμαι το ποδόσφαιρο», αλλά είναι ξεκάθαρο ότι το πιστεύει για τη FIFA, της οποίας ηγείται από τον Φεβρουάριο του 2016. Φέτος, άλλωστε, είχε δηλώσει ανοιχτά ότι «χωρίς τη FIFA, δεν θα υπήρχε ποδόσφαιρο σε 150 χώρες στον κόσμο».

Γνωρίζει την εξάρτηση πολλών ομοσπονδιών από τη «μαμά FIFA» και με αυτή την εξουσία που έχει στα χέρια του δεν δίστασε να απαιτήσει απάντηση από τις ομοσπονδίες έως τις 19 Σεπτεμβρίου. Μια προθεσμία 50 ημερών για να αποδεχθούν τη μεγαλύτερη (αλλά και πιο επικίνδυνη) συναλλαγή της ιστορίας (τους), η οποία θα τους αποφέρει 20 εκατ. δολάρια την περίοδο 2027-2030, 22 εκατ. δολάρια την περίοδο 2031-2034 και 24 εκατ. δολάρια την περίοδο 2035-2038.

Είναι πολλά τα λεφτά, Τζιάνι, αλλά και πολλοί οι κίνδυνοι από το μεγαλεπήβολο σχέδιό του. Γιατί, με την είσοδο ιδιωτών επενδυτών που θα έχουν (ισχυρό) λόγο εξαιτίας των χρημάτων τους, το Παγκόσμιο Κύπελλο μπορεί να περάσει από τις 48 στις 64 ομάδες (αυτή τη διεύρυνση ήδη προσπαθεί να την προωθήσει ο Ινφαντίνο), να διεξάγεται κάθε δύο και όχι τέσσερα χρόνια και να ανατίθεται η διοργάνωση όχι με βάση αξιοκρατικά και ποδοσφαιρικά κριτήρια, αλλά ξεκάθαρα με τη δύναμη του χρήματος και της εξουσίας.

Και, μέσα σε όλα αυτά, ποιος είναι ο ρόλος της Ευρώπης, της πιο ισχυρής ποδοσφαιρικά ηπείρου, αυτής που έχει κατακτήσει τα 13 από τα 23 Μουντιάλ και έκανε δικά της τα πέντε από τα τελευταία έξι;

Στην UEFA είναι έξαλλοι με τον τρόπο που λειτουργεί ο Ινφαντίνο, την άρρηκτη (και επικίνδυνη) συνεργασία του με το περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ και την απληστία του, η οποία απειλεί να τινάξει στον αέρα το ποδόσφαιρο. Και να σκεφτεί κανείς ότι είναι «παιδί» της, αφού τον Αύγουστο του 2000 άρχισε να συνεργάζεται με την ευρωπαϊκή συνομοσπονδία και τον Ιανουάριο του 2004 ορίστηκε διευθυντής νομικών υποθέσεων και αδειοδότησης συλλόγων. Τρία χρόνια αργότερα έγινε αναπληρωτής γενικός γραμματέας και δύο χρόνια μετά, γενικός γραμματέας, όντας κομβικός στην εισαγωγή του Financial Fair Play για τον πιο αποτελεσματικό οικονομικό έλεγχο των συλλόγων, ενώ βελτίωσε την εμπορική στήριξη στις μικρότερες εθνικές ομοσπονδίες.

Αυτές, άλλωστε, του δίνουν τη δύναμη να νιώθει άτρωτος στη FIFA, αφού στη διάρκεια του Μουντιάλ έγινε γνωστό ότι σχεδόν 200 (!) ομοσπονδίες θα τον στηρίξουν για την επανεκλογή του τον Μάρτιο του 2027, όταν αναμένεται να κατέβει στις εκλογές άνευ συναγωνισμού.

Αυτό, τουλάχιστον, ίσχυε μέχρι τώρα. Γιατί οι τελευταίες του κινήσεις έχουν θορυβήσει τόσο πολύ την UEFA που δεν αποκλείεται μέχρι τότε να παρουσιάσει και αυτή έναν ισχυρό ανταγωνιστή, όχι τόσο για να αμφισβητήσει σε λίγους μήνες την κυριαρχία του (μοιάζει με χαμένη υπόθεση), αλλά για να τον διαδεχθεί το 2031, έχοντας κάνει όμως τις κατάλληλες κινήσεις για να αποτρέψει το σχέδιο-βόμβα της μερικής ιδιωτικοποίησης των Μουντιάλ και, κατ’ επέκταση, του ποδοσφαίρου των εθνικών ομάδων.

«Η FIFA δεν μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το άθλημά μας για να πλουτίζουν η ίδια και οι φίλοι της», ανέφερε σε δεύτερη ανακοίνωσή της σε δύο ημέρες η UEFA, οι 55 ομοσπονδίες της οποίας συνεδριάζουν εκτάκτως σήμερα Πέμπτη (30/7) προκειμένου να συζητήσουν το σχέδιο του Ινφαντίνο και, ει δυνατόν, να ορίσουν υποψήφιο για τις εκλογές, έχοντας προθεσμία υποβολής του έως τις 18 Νοεμβρίου.

Δημιουργία μετώπου

Ο πρόεδρος της Παρί Σεν Ζερμέν, Νασέρ αλ Κελαϊφί, επιτέθηκε σφοδρά κατά του σχεδίου Ινφαντίνο μέσω ανακοίνωσης της Ενωσης Ευρωπαϊκών Συλλόγων (ECA), μέλη της οποίας είναι πάνω από 850 ομάδες, με τον παράγοντα από τον Κατάρ να κατέχει και εκεί το προεδρικό πόστο. Ο Αλ Κελαϊφί έχει πολύ καλές διασυνδέσεις και στην Ασία. Και, την ώρα που η ποδοσφαιρική συνομοσπονδία της Νότιας Αμερικής (CONMEBOL) εμφανίζεται και αυτή δυσαρεστημένη από την έλλειψη διαφάνειας του εγχειρήματος, όλο το ποδόσφαιρο (πλην Ινφαντίνο) μοιάζει να δημιουργεί ένα μέτωπο κατά του προέδρου της FIFA. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η συμμαχία της UEFA με την ECA και τις Λίγκες έβαλε πρόωρο τέλος στην ιδέα της European Super League που απειλούσε το «διαμάντι του στέμματός» της, το Champions League. Τώρα καλείται να ηγηθεί μιας πολύ πιο δύσκολης αποστολής: της εκθρόνισης του βασιλιά Λουδοβίκου από το Μπριγκ της Ελβετίας.