Γράφει ο Αλέξανδρος Λοθάνο

Δεν είχε προλάβει να τσεκάρει το κινητό του τηλέφωνο αλλά ευχήθηκε, ήξερε ότι θα βρει στα μηνύματα ένα ειλικρινές «eskerrik asko» (ευχαριστώ στα βασκικά) από τον φίλο του. Ως πιτσιρικάδες, άλλωστε, μοιράστηκαν μπάλα και όνειρα ως συμπαίκτες στην Αντιγουόκο, μια ερασιτεχνική ομάδα της επαρχίας Γιπούθκουα στην χώρα των Βάσκων.

Πολλά χρόνια μετά από εκείνη την κοινή πορεία, Αντονι Ιραόλα και Μίκελ Αρτέτα αντάμωσαν και πάλι, αυτή την φορά στην Premier League, ο πρώτος ως ο πιο πετυχημένος προπονητής της Μπόρνμουθ, η οποία πανηγυρίζει από το βράδυ της Τρίτης (19/05) την παρθενική της έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Και ο δεύτερος ως ο πιο πετυχημένος προπονητής της Αρσεναλ την σύγχρονη εποχή, αφού χάρη στο… δώρο του φίλου του (το 1-1 με την Μάντσεστερ Σίτι) πανηγύρισε και μαθηματικά την κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος στην ιστορία των Κανονιέρηδων και πρώτου μετά από 22 ολόκληρα χρόνια.

Εάν, μάλιστα, σε δέκα ημέρες η ομάδα του Λονδίνου κάνει την υπέρβαση και νικήσει την Παρί Σεν Ζερμέν στον τελικό του Champions League, ο Βάσκος θα έχει ολοκληρώσει την κορυφαία σεζόν στα 139 χρόνια ιστορίας του συλλόγου του Λονδίνου, καταφέρνοντας κάτι που δεν μπόρεσε ούτε ο μέντοράς του, ο θρυλικός Αρσέν Βενγκέρ.

Πώς, όμως, μπήκε τέλος σε δύο δεκαετίες (και βάλε) «ξηρασίας»; Πρωτίστως, με υπομονή. Η Αρσεναλ προερχόταν από τρεις διαδοχικές σεζόν όπου τερμάτιζε δεύτερη αλλά, σε καμία περίπτωση, καταϊδρωμένη.

Ο σύλλογος, αναλύοντας τα ρόστερ των αντίπαλων ομάδων, τη διάρκεια των συμβολαίων, το ηλικιακό προφίλ και την πορεία των προπονητών, έβαλε ως στόχο ένα «παράθυρο νίκης» μεταξύ του 2023 και του 2027, θεωρώντας ορθά ότι Μάντσεστερ Σίτι και Λίβερπουλ, οι οποίες κυριάρχησαν τα προηγούμενα χρόνια στην Premier League, θα εμφάνιζαν αδυναμίες.

Eνα χρόνο πριν… κλείσει αυτό το «παράθυρο», η Αρσεναλ κάθισε στον θρόνο, χάρη στην μεθοδική δουλειά που έγινε από το 2019 με την έλευση του Εντού ως τεχνικό διευθυντή (ο Βραζιλιάνος αποχώρησε τον Νοέμβριο του 2024) και την πλήρη ανοικοδόμηση της λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος σε ό, τι έχει να κάνει με το scouting.

Οι τρεις δεύτερες θέσεις επιβεβαίωναν ότι η δουλειά γίνεται προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά χρειάζονταν ένα ακόμα «κλικ», το οποίο δόθηκε με την πρόσληψη του Αντρέα Μπέρτα ως αθλητικού διευθυντή τον περασμένο Μάρτιο, αφού έγιναν οι κατάλληλες κινήσεις στο μεταγραφικό παζάρι.

Σταδιακά, η Αρσεναλ άλλαξε τα τελευταία χρόνια την μεταγραφική της πολιτική και άφησε στην άκρη τους πιο προχωρημένους ηλικιακά και ακριβοπληρωμένους σταρ τύπου Μεσούτ Εζίλ ή Νταβίντ Λουίζ, ώστε να επενδύσει σε παίκτες κάτω των 23 ετών, αλλά με μεγάλες προοπτικές. Μέχρι, όμως, το περασμένο καλοκαίρι, όταν έγιναν κινήσεις και με πιο καθιερωμένους, έτοιμους παίκτες.

Τα νέα, λαμπερά πρόσωπα όπως ο Νταβίντ Ράγια, ο Ντέκλαν Ράις ή ο Βίκτορ Γκιόκερες προστέθηκαν στα παιδιά που προέρχονταν από την ακαδημία του συλλόγου, όπως ο Μπουκάγιο Σάκα ή ο Γκαμπριέλ Μαρτινέλι παλαιότερα και οι Μάιλς Λιούις – Σκέλι, Iθαν Νουανέρι και Μαξ Ντάουμαν πιο πρόσφατα.

Τα αποτελέσματα ήρθαν σταδιακά και, παρότι οι τίτλοι άργησαν (λίγο), το νερό είχε μπει στο αυλάκι. Η πίστη στον Αρτέτα, ο οποίος είχε φροντίσει να παρουσιάσει αναλυτικά το πρότζεκτ του στον Αμερικανό ιδιοκτήτη Σταν Κρένκε σε ένα ταξίδι του στο Ντένβερ λίγο προτού ξεσπάσει η πανδημία του κορονοϊού, παρέμεινε άθικτη, παρά τις όποιες αναποδιές.

Το κερασάκι μπήκε με την πρόσληψη του Νικολάς Ζοβέρ ως προπονητή στατικών φάσεων. Υπό την καθοδήγηση του 44χρονου Γαλλό-Γερμανού, στο συμβόλαιο του οποίου υπάρχει μπόνους για τα γκολ μέσω στατικών φάσεων, η Αρσεναλ έγινε ο φόβος και ο τρόμος στα κόρνερ και στα φάουλ.

Είναι σημειολογικό και διόλου τυχαίο ότι το γκολ που σφράγισε τον τίτλο – λύτρωση (σε συνδυασμό με την ισοπαλία της Σίτι) προήλθε από κόρνερ. Σέντρα του Σάκα και ο Κάι Χάβερτς, εντελώς αμαρκάριστος στην περιοχή από τις κατάλληλες κινήσεις των συμπαικτών του για να ξεμαρκαριστεί, σημειώνει με το κεφάλι το γκολ που έβαλε τέλος σε 22 χρόνια αναμονής.

Ο Αρτέτα, προπονητικό «παιδί» του Πεπ Γκουαρδιόλα, στο πλευρό του οποίου θήτευσε και εκπαιδεύτηκε στην Σίτι, πήρε στοιχεία από την φιλοσοφία του Καταλανού και, σε συνδυασμό με τις «διδαχές Βενγκέρ», βρήκε έναν διαφορετικό τρόπο να νικάει, με ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στον έλεγχο και στην ασφάλεια στα μετόπισθεν.

Η Αρσεναλ, παρότι έπαιξε εξαιρετικό ποδόσφαιρο προ διετίας, δεν προσφέρει πάντα πλούσιο θέαμα στα παιχνίδια της, ενίοτε θυμίζει λίγο το «boring, boring» (βαρετή, βαρετή) που την ακολουθούσε στα τέλη των 80s’ και στις αρχές των 90s’ αλλά, όπως και τότε, νικάει και προχωράει, αδιαφορώντας για το τι λένε οι αντίπαλοι.

Τον Νοέμβριο και ύστερα από θριαμβευτικό 4-1 επί της Τότεναμ στο ντέρμπι του Βόρειου Λονδίνου, οι ποδοσφαιριστές της ομάδας εμφανίστηκαν με κασκόλ που έγραφαν την φράση «Make it happen», η οποία περιλαμβάνεται σε ένα τραγούδι που δημιουργήθηκε με τεχνητή νοημοσύνη, αναφέρει τα ονόματα όλων των μελών της ομάδας και μετατράπηκε σε άτυπο ύμνο της, αφού οι παίκτες το λάτρεψαν. «Make it happen» ήτοι κάνε το να συμβεί. Και αυτό ακριβώς έκαναν.

Από τότε που ανέλαβε ο Αρτέτα, ο οποίος δίνει μεγάλη έμφαση στο κομμάτι της ψυχολογίας, φρόντισε να πληροφορηθεί πως ένιωθαν εργαζόμενοι σε διάφορους τομείς του συλλόγου για την ατμόσφαιρα που επικρατούσε σε αυτόν.

Η λέξη «τοξική» κυριάρχησε στις απαντήσεις τους και, έκτοτε, αυτό άλλαξε αργά, αλλά σταθερά. Ο προπονητής κανονίζει πολύ συχνά μπάρμπεκιου στο προπονητικό κέντρο, δίνοντας την ευκαιρία σε παίκτες και προπονητικό τιμ να χαλαρώνουν και να δένονται περισσότερο μεταξύ τους.

Σε ένα από αυτά, μάλιστα, τον περασμένο μήνα, ζήτησε από τους παίκτες του να πετάξουν (μεταφορικά εννοείται) τις αρνητικές τους σκέψεις στην φωτιά, σε μια εποχή όπου η ομάδα έδειχνε να λυγίζει από το βάρος των απαιτήσεων και της κούρασης.

Μεγάλο στήριγμα σε αυτή την προσπάθεια υπήρξε και ο κόσμος, αφού ο σύλλογος έχει δουλέψει μεθοδικά με τους συνδέσμους φιλάθλων για την βελτίωση της ατμόσφαιρας στα παιχνίδια του «Emirates», το οποίο μετατράπηκε σε «φρούριο».

Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος στο πρωτάθλημα η Αρσεναλ ως γηπεδούχος κατέγραψε σε 19 παιχνίδια 15 νίκες και μόλις τέσσερις απώλειες (δύο ήττες – δύο ισοπαλίες), ενώ στο Champions League το ρεκόρ της, σε League Phase και νοκ άουτ, ήταν το αήττητο 6-1-0.

Η σωστή, προσεγμένη δουλειά σε όλους τους τομείς και οι στοχευμένες κινήσεις στην μεταγραφική αγορά το περασμένο καλοκαίρι, όταν η διοίκηση άνοιξε την κάνουλα ύστερα από σχετικό, οργανωμένο σχέδιο, ήταν κομβικές για να αντέξει η ομάδα τα πολλά προβλήματα τραυματισμού που την ταλαιπώρησαν την τελευταία διετία.

Και, το πιο σημαντικό, Αρτέτα και Μπέρτα έχουν φροντίσει, με τις πλάτες πάντα των ικανοποιημένων αφεντικών, ώστε η νικηφόρα δυναμική να συνεχιστεί, προκειμένου αυτός ο ιστορικός τίτλος να μην είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα, αλλά ο πρώτος λίθος μιας σταθερά πετυχημένης διαδρομής.

Στην Αντιγουόκο, παρεμπιπτόντως, ο Αρτέτα είχε και έναν άλλο συμπαίκτη που έγινε στη συνέχεια επιτυχημένος επαγγελματίας στον χώρο του ποδοσφαίρου. Το όνομά του; Τσάμπι Αλόνσο! Ποιος ξέρει, ίσως οι δύο τους, ο ένας στην Αρσεναλ και ο άλλος στην Τσέλσι, να ηγηθούν της νέας εποχής στην Premier League, ειδικά εφόσον αποχωρήσει τελικά ο Πεπ από την Σίτι…