Γράφει ο Αλέξανδρος Λοθάνο

Η τελευταία ημέρα του χρόνου είναι πάντα ξεχωριστή για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αφού συνδυάζεται με τα γενέθλια του κορυφαίου προπονητή στην ιστορία της.

Ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον γιόρτασε τα 84α γενέθλιά του, με την ομάδα της καρδιάς του να έχει ως προπονητή τον Ρούμπεν Αμορίμ. Πέντε ημέρες αργότερα, όμως, ο Πορτογάλος έπαψε να είναι ο τεχνικός των Κόκκινων Διαβόλων.

Το απόγευμα της Κυριακής (04/01), η Γιουνάιτεντ γλίτωσε τα χειρότερα στην έδρα της Λιντς (1-1), πρόσθεσε ένα ακόμα αρνητικό αποτέλεσμα στην καμπούρα της και ο Αμορίμ ξέσπασε στην αίθουσα Τύπου, ξεκαθαρίζοντας ότι ανέλαβε την ομάδα για να είναι ο μάνατζερ της, δηλαδή να έχει τον απόλυτο έλεγχο, και όχι απλώς ο head coach, ήτοι ο επικεφαλής προπονητής.

Λιγότερες από 24 ώρες μετά από αυτή την δήλωση και αφού συναντήθηκε με τον διευθυντή ποδοσφαίρου Τζέισον Γουίλκοξ και τον εκτελεστικό διευθυντή Ομάρ Μπεράδα, ο Αμορίμ πληροφορήθηκε ότι απολύεται από την θέση του «head coach», όπως εντελώς τυχαία (;) ανέφερε ο σύλλογος στην πρώτη φράση της ανακοίνωσης για την λήξη της συνεργασίας.

Ο Αμορίμ, ο οποίος πήγε στην Γιουνάιτεντ με όνειρα χίλια και όπλο την εξαιρετική του δουλειά στην Σπόρτινγκ Λισσαβόνας, άγγιξε έναν ευρωπαϊκό τίτλο (χαμένος τελικός στο Europa League) και φεύγει με μόλις 24 νίκες σε 63 παιχνίδια, ήτοι ποσοστό 38,7%, το χειρότερο ενός προπονητή του συλλόγου εδώ και 54 χρόνια, από το 1972 και τον Ιρλανδό Φρανκ Ο’ Φάρελ (37,04%).

Αναμφίβολα, ο 40χρονος Πορτογάλος έκανε λάθη και χρεώνεται το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης μιας ακόμα αποτυχημένης απόπειρας της Γιουνάιτεντ να επιστρέψει στην κορυφή, εντός και εκτός αγγλικών συνόρων.

Δεν είναι, όμως, ο μοναδικός υπεύθυνος. Η διοίκηση έχει αποτύχει να βρει σταθερότητα στην ομάδα μετά τις ένδοξες μέρες του Σερ Αλεξ, ο οποίος σε 27 χρόνια παρουσίας (1986-2013) κατέκτησε 38 (!) τίτλους, εκτοξεύοντας το brand του συλλόγου.

Εκτοτε έχουν περάσει μόλις 13 χρόνια και, αν συνυπολογιστούν οι τρεις υπηρεσιακοί, με τον Ντάρεν Φλέτσερ να αναλαμβάνει προσωρινά αντί του Αμορίμ, οι προπονητές που έχουν καθίσει στην άκρη του πάγκου είναι… έντεκα (Ντέιβιντ Μόγες, Ράιαν Γκιγκς, Λουίς Φαν Χάαλ, Ζοσέ Μουρίνιο, Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ, Μάικλ Κάρικ, Ραλφ Ράνγκνικ, Ερικ τεν Χαγκ, Ρούουντ Φαν Νίστελροϊ, Ρούμπεν Αμορίμ, Ντάρεν Φλέτσερ)!

Πάγωσε την Κόλαση

Από το καλοκαίρι του 2014, όταν έδωσε 81,7 εκατομμύρια ευρώ στην Λίβερπουλ για να αποκτήσει τον Λουίς Σουάρες που έγραψε ιστορία και είναι πλέον τρίτος σκόρερ όλων των εποχών στον σύλλογο, η Μπαρτσελόνα έχει ξοδέψει συνολικά 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ σε μεταγραφές. Τα περισσότερα, πεταμένα…

Πεταμένα σε ποδοσφαιριστές που είτε είχαν το ταλέντο, αλλά όχι την ωριμότητα για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις (Ουσμάν Ντεμπελέ), είτε είχαν αναμφίβολα την ποιότητα, αλλά δεν ταίριαζαν στο στιλ της ομάδας (Φιλίπε Κοουτίνιο, Αντουάν Γκριεζμάν).

Δώδεκα χρόνια μετά και με τα χρέη του συλλόγου να ξεπερνούν τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ, το περασμένο καλοκαίρι η Μπάρτσα βρήκε τον τρόπο να βγάλει από τα ταμεία της 25 εκατομμύρια ευρώ για να τα επενδύσει σε έναν τερματοφύλακα που δείχνει ικανός να αφήσει εποχή.

Ο Τζουάν Γκαρθία δεν χρειάστηκε καν να αλλάξει πόλη, αφού άφησε την Εσπανιόλ για να υπογράψει στην άσπονδη συμπολίτισσα της στην Βαρκελώνη, θέλοντας μέσω αυτής να ανοίξει την πόρτα της Εθνικής Ισπανίας, αλλά και να διεκδικήσει τους τίτλους που δεν μπορούσε με την ομάδα που τον ανέδειξε.

Το βράδυ του Σαββάτου (03/01), ο 24χρονος γκολκίπερ επέστρεψε στο μέχρι πρότινος σπίτι του, γνωρίζοντας ότι τον περίμενε μια πολύ εχθρική ατμόσφαιρα, επειδή «πρόδωσε» την Εσπανιόλ πηγαίνοντας στον μεγάλο τοπικό αντίπαλο.

Για 90 αγωνιστικά λεπτά αντιμετώπισε μια Κόλαση με αποδοκιμασίες και ρίψη αντικειμένων. Πως αντέδρασε; Κάνοντας έξι καθοριστικές αποκρούσεις για να κρατήσει όρθια την ομάδα του, η οποία στα τελευταία λεπτά βρήκε δύο γκολ και πήρε μια σπουδαία νίκη (2-0) σε μια παραδοσιακά δύσκολη έδρα.

Προς τιμήν του και για να μην προκαλέσει τους φιλάθλους που μέχρι τον περασμένο Μάιο τον αποθέωναν Κυριακή παρά Κυριακή, δεν πανηγύρισε κανένα από τα δύο γκολ. Απλώς επέστρεψε στην εστία του, κάτω από την οποία ξεδιπλώνει ένα μοναδικό ρεπερτόριο αποκρούσεων, υποχρεώνοντας τον προπονητή του Χάνζι Φλικ να δηλώσει το προφανές.

Οτι δηλαδή «ο Τζουάν Γκαρθία είναι ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες στον κόσμο». Ο προπονητής της Εθνικής Ισπανίας, Λουίς Ντε λα Φουέντε, στηρίζει απόλυτα τον Ουνάι Σιμόν ως βασικό του τερματοφύλακα, αφού με το νούμερο ένα της Αθλέτικ Μπιλμπάο έφτασε μέχρι την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2024.

Στην Ισπανία, όμως, έχει αρχίσει ήδη ντιμπέιτ για το αν ο Τζουάν Γκαρθία αξίζει ευκαιριών για να αποδείξει ότι μπορεί αυτός να είναι ο βασικός γκολκίπερ της πρωταθλήτριας Ευρώπης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του καλοκαιριού, όπου φιλοδοξεί να καθίσει στον θρόνο για δεύτερη φορά στην ιστορία της.

Η έτερη επιστροφή του πρώτου Σαββατοκύριακου του 2026 ήταν γλυκόπικρη για τον πρωταγωνιστή της. Το βράδυ του Σαββάτου (03/01), ο Τζιάν Πιέρο Γκασπερίνι γνώρισε την αποθέωση ευγνωμοσύνης από τους φιλάθλους της Αταλάντα, όταν μπήκε στο γήπεδο ως προπονητής της Ρόμα πλέον.

Ευγνωμοσύνη για τα εννέα χρόνια που πρόσφερε στην ομάδα του Μπέργκαμο ο έμπειρος προπονητής, στην διάρκεια των οποίων η Αταλάντα βίωσε τις μεγαλύτερες στιγμές δόξας στην ιστορία της, κατακτώντας το Europa League και παίζοντας διαρκώς στο Champions League.

Ο Γκασπερίνι μπήκε με χαμόγελο στο γήπεδο, αλλά αποχώρησε προβληματισμένος από αυτό, αφού η πρώην ομάδα του νίκησε την νυν (1-0) και δεν της επέτρεψε να παραμείνει κοντά στις Ιντερ, Μίλαν και Νάπολι, τις προπορευόμενες ομάδες της πιο αμφίρροπης Serie A των τελευταίων ετών.

Το άδοξο «αντίο» του θαυματουργού

Είχε μάθει να ζει στην σκιά του Ουνάι Εμερι, στο πλευρό του οποίου έμαθε πάρα πολλά. Ο Χουάν Κάρλος Καρθέδο αποφάσισε τα τελευταία χρόνια να δοκιμάσει την τύχη του ως πρώτος προπονητής και στην Πάφο έκανε θαύματα.

Με μια ομάδα που ιδρύθηκε μόλις πριν από δώδεκα χρόνια, ο Ισπανός προπονητής την οδήγησε διαδοχικά στην κατάκτηση του Κυπέλλου την μια σεζόν, του πρωταθλήματος την επόμενη και φέτος στην παρθενική της συμμετοχή στην League Phase του Champions League.

Οι επιτυχίες του δεν πέρασαν απαρατήρητες στην Ευρώπη και η Σπαρτάκ Μόσχας του χτύπησε την πόρτα, προσφέροντάς του ένα εξαιρετικά δελεαστικό συμβόλαιο, έστω και με το μειονέκτημα της μη συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, εξαιτίας του αποκλεισμού της Ρωσίας λόγω της εισβολής στην Ουκρανία.

Ο Καρθέδο, θεωρώντας ότι με την Πάφο έχει πιάσει ταβάνι και βάζοντας πάνω απ’ όλα την οικογένειά του, απάντησε θετικά στην πρόταση. Και, το βράδυ της Κυριακής (04/01), κάθισε για τελευταία φορά στον πάγκο της Πάφου, η οποία ηττήθηκε με 2-1 στην Λεμεσό από τον Απόλλωνα και έπεσε στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας του κυπριακού πρωταθλήματος, ούσα στο -2 από την Ομόνοια, αλλά με ματς λιγότερο.

Μετά το φινάλε του αγώνα, ο Ισπανός αποχαιρέτησε συγκινημένος τους φιλάθλους της πρώην πια ομάδας, φεύγοντας άδοξα από τον σύλλογο, όχι μόνο λόγω της ήττας, αλλά και της ρήξης με τους ιδιοκτήτες της Πάφου.

«Δεν θα τον χαρακτήριζα εξαιρετικό προπονητή. Είναι κάποιος που κάνει την δουλειά του με επάρκεια» σχολίασε ο (Ρώσος) πρόεδρος Ρομάν Ντουμπόφ, σύμφωνα με τον οποίο ο Καρθέδο διαπραγματεύτηκε «πίσω από την πλάτη μας»…