Σαν να είχαν ξαφνικά μακρύνει οι ίσκιοι
Θανάσης Φωτίου
Ως εικόνα, τη βρήκα κάπως αποκαρδιωτική. Σαν εξασθενημένος απόηχος μιας άλλης εποχής, το τρεμάμενο ίχνος κάποιου πράγματος που κάποτε υπήρξε ισχυρό, ζωντανό και γεμάτο ορμή. Ο ισχυρός ανήρ, μόνος μετά του πιστού δικηγόρου του, φακέλους, έγγραφα και σημειώσεις. Και φυσικά το βιβλίο του, «Ο Συκοφάντης», με πολλές κίτρινες σημειώσεις να προεξέχουν, αναφορές στις οποίες ανέτρεχε και οι οποίες αντιστρατεύονται όσα του καταλογίζουν.
Αυτό το Άρθρο είναι προσβάσιμο μόνο από εγγεγραμμένους χρήστες.
Συνδεθείτε δωρεάν για να μπορέσετε να διαβάσετε τη συνέχεια.