Μαραμένα τα γιούλια και οι βιόλες
Θανάσης Φωτίου
Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική δυσαρέσκεια παύει να λειτουργεί ως υγιές καμπανάκι και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό. Όταν η ψήφος δεν εκφράζει προσδοκία, αλλά μόνο άρνηση. Όταν το «αντισυστημικό» αποκτά μεγαλύτερη αξία από την επάρκεια, τη σοβαρότητα και τη στοιχειώδη γνώση του ρόλου που διεκδικείται. Τότε η δημοκρατία δεν απειλείται θεαματικά, φθείρεται αθόρυβα, μέσα από επιλογές που βαφτίζονται τιμωρητικές αλλά καταλήγουν αυτοϋπονομευτικές.
Αυτό το Άρθρο είναι προσβάσιμο μόνο από εγγεγραμμένους χρήστες.
Συνδεθείτε δωρεάν για να μπορέσετε να διαβάσετε τη συνέχεια.